Marc Broussard - Keep Coming Back (2008)

Het was langs me heen gegaan dat dit album is uitgekomen. Zag het toevallig op MuMe. Opvallend detail: geplaatst in Pop/Rock, ik zou daar toch Soul nog aan toe willen voegen. Het maken van zijn SOS album heeft wat dat betreft geen windeieren gelegd, de Soul/funk-invloeden (bijv. koortjes) druipen er regelmatig van af. Na een paar luisterbeurten geef ik het (net aan) 4 sterren.

De vier echt swingende tracks( 1,2, 5 en 8 ) zijn goed, klinken lekker. Ook de zes wat rustigere tracks zijn goed en verschillen genoeg van elkaar om het interessant te houden. De twee ballads echter hadden van mij niet gehoeven, Broussard kan het prima alleen af. Dit kost hem een halve ster. Ik hoop dat deze man in de toekomst zijn samenwerkingsverbanden in een andere hoek(niet Pop) zoekt.

De laatste halve ster gaat eraf omdat de eerste helft(1-7) van het album mij niet echt bij de lurven pakt. De hoogtepunten zitten wat mij betreft in het tweede deel. Another night alone en de bonustrack (Titel: Evangeline Rose, gitaarballad over ws zijn dochter ofzo?) zijn hierbij de uitschieters.

Goed album, paar hoogtepunten en dieptepunten. Ik heb het idee dat deze man steeds beter wordt. Misschien koop ik zijn volgende plaat dan wel.

Lekker album. Een mix van alles en nog wat. Het album verdiend meer aandacht. Heb hem vaak op op mijn mp3player onder het fietsen. Makkelijke muziek.
Niet alles is geweldig vandaar een 3,5*

Live is hij nog beter! Aantal keer gezien nu. Maar dit album is eerlijker, rauwer dan SOS.
Luistert lekker weg. Maar nr. 7 met LeAnn Rimes is me te zoet...

De beste man is in Nederland nauwelijks bekend. Het zal wellicht te maken hebben met de invalshoek van zijn muziek. De basis is lichte rock muziek geïmplementeerd met een dosis soul, een vleugje funk en een kleine dosis blues. En dat allemaal redelijk toegankelijk voor het voetlicht gebracht. De zang van Broussard past hier uitstekend bij, hij heeft vooraan gestaan bij het uitdelen van zangvaardigheden, wat een diepte, wat een soul en het rauwe randje is heerlijk. Helaas kleurt Marc net te vaak binnen de lijntjes en dat levert een wisselvallig album op. Hard Knocks of Man for Life, de boel swingt en schuurt hier en daar, te gekke songs, Broussard op zijn best. Echter net zo vaak neemt hij gas terug om met een aantal relatief saaie ballads op de proppen te komen. Kortom, Keep Coming Back is een plaat van momenten, de potentie is aanwezig, de ingrediënten om ooit tot een lekkere rauwe Rhythm & blues plaat te komen moeten ooit samen gaan komen, echter of Marc die keus zal gaan maken betwijfel ik, tot dan is Keep Coming Back een leuk plaatje, niet meer en niet minder.