The All-American Rejects - When the World Comes Down (2009)

Ik heb het optreden op pinkpop ook gezien (op de live-stream) en inderdaad: wat ziet die zanger er slecht uit. En wat een fout figuur is het.
Ik denk dat dit album de cd-kast niet meer uit zal komen. Als ik de muziek nu hoor zie ik dat optreden voor me, brrr.....

Meer van hetzelfde. In sommige nummers is dat tergend, in sommige nummers stiekem best prettig. Het is erg gelikt en niet erg verheffend, maar best leuk om een keer te horen. Ik effe blij dat ik geen radio luister.

de zoveelste wannabeband die met simpele meezingers wat hoopt te bereiken

die single is afschuwlijk slecht, oh wat grappig, i wake up every evening , en als zoiets scoort dan heb ik geen enkele interesse om de rest te beluisteren

Ik werd gedwongen ik had het zelf ook nooit gedaan. Gives You Hell is echt een kopie van een kopie van een kopie, en nog slecht ook.

heb ze een paar dagen geleden nog live gezien en inderdaad, de zanger ziet er steeds slechter uit, en na een halfjaartje verliest deze plaat toch zijn goede elementen

Ik heb dit album vaak opstaan tijdens het dagelijkse bezorgen van de krant, uiterst vermakelijke muziek. Vooral Mona Lisa en Breakin' vind ik heerlijke nummers, Gives You Hell mag er ook gewoon wezen. Maar nog tipt het niet aan Move Along.

Pff, na een halve luisterbeurt weet je al hoe het afloopt. Zo voorspelbaar, Phil Collins is nog revolutionairder in zn skyradio melodietjes.

Stiekem is die The Cure ten tijde van The Head on the Door-rip off best leuk en het zijn op zich best aardige liedjes, teksueel is het echter weer mwoah ten top. Je hoeft als emo-band blijkbaar niet slecht gesminkt te zijn om cliché-teksten te schrijven. Toch smaakt dit me een stuk beter dan iets als Fall Out Boy, My Chemical Romance of zulke matige rotzooi.
Voor de duidelijkheid: Dit is een cd van mijn zusje.

Van een vijf naar een 1,5?? De zakker van de week!!!

Eigenlijk valt over elk album van The AAR hetzelfde te zeggen. (Met uitzondering van het nieuwste album, deze heb ik nog niet goed genoeg beluistert om een oordeel over te geven). Het blijft een typische amerikaanse 'puber' pop-rock band. Leuk voor personen uit de desbetreffende doelgroep, en enkele personen die 'erg' open minded zijn op het gebied van muziek.

Opnieuw een album waar je geen orginele muziek van hoeft te verwachten. Ze weer op de proppen komen met simpele lyrics, 'redelijk' aanstekelijke melodietjes, en weinig variatie gedurende het album. Toch klinkt het op een of andere manier bij mij beter in de oren dan veel vergelijkbare bandjes. Het blijft echter hele middelmatige muziek. En ook dit album scoort weer niet hoger dan 2,5 ster.

Wederom een leuk album van AAR, met daarop hun grootste hit Gives You Hell. Een leuk nummer ( mijns inziens overigens niet hun beste nummers ). Net zoals op hun 2 voorgaande albums staan op When the World Comes Down een aantal fijne nummers, maar is de rest niet ontzettend bijzonder. Zo ook hier, de songs klinken weer wat anders dan op Move Along, maar het algehele niveau van de gehele cd is ongeveer gelijk. Believe en Real World vind ik goed, en ook Sunshine, Another Heart Calls ( leuke samenwerking met the Pierces ) en Fallin´Apart zijn leuke, aanstekelijke nummers.
Al met al weer een 3,5* voor dit album.