Cathedral - Endtyme (2001)

Een aangename mengelmoes van Doommetal en Stonerrock. Niettemin is het vanwege de lengte van sommige nummers soms een hele zit om het hele album in één keer te beluisteren.

Een verfrissend album na de af en toe zwalkende albums Caravan Beyond Redemption en Supernatural Birth Machine. De doom bleek steeds sneller uit de kathedraal weg te sijpelen. Endtyme bewijst dat er nog wel wat over is gebleven. Ofschoon het niet zonder meer een terugkeer was naar de drassige Forest Of Equilibriumgronden. Endtyme biedt een soort van mengelmoes van de heavy metal van de twee voorgangers en de stoner/doomstijl van de Soul Sacrifice EP. Ontzettend schatplichtig aan de oude Black Sabbath. Het geluid is lekker primitief en mede daardoor is er in mijn beleving ook weer wat van de oude myterieuze sluier die rondom Cathedrals muziek heen gedrapeerd was, terug te vinden.

Gargoylian staat niet op mijn CD. Vond dit album altijd mooier dan Forest of Equilibrium. Heb nog wat nummers van Cathedral op compilaties als Earplugged, Rareache en Metal: A Headbanger's Companion en verder gaat hun aandeel tot nu toe niet in mijn collectie. Lee Dorrian is hier met zijn normale stem te horen. Heel wat anders dan zijn tijd met Napalm Death. Alle nummers van Endtyme zijn wel goed. Heb Whores to Oblivion en Astral Queen aangevinkt als favorieten. Ultra Earth lijkt vanaf pakweg 4:20 wel (heel) erg op Lord of This World van Black Sabbath.

Tot nu het minste album wat ik van de band gehoord heb. De songs zijn vaak laag van tempo op een paar uitzonderingen na en het geluid is redelijk dichtgesmeerd. Met name het lange afsluitnummer is moeilijk doorheen te komen. Daarnaast probeert dit album een beetje te doom over te komen zonder enig lichtpuntje erin, hetgeen alle andere albums die ik van de band ken, wel hebben. Ook mist het vaak de (stoner) groove die voorgaande albums wel vaak hadden.

Forest of Equilibrium, het debuut, is ook een album zonder lichtpuntjes. Klinkt misschien vreemd, maar ik hoor Endtyme misschien wel liever. Blijf dit een heerlijke plaat vinden. Af en toe een eerbetoon aan Black Sabbath; zo lijkt er ergens een nummer op the riff van Supertzar van Sabotage gebaseerd te zijn, om maar wat te noemen. Templars Arise! vind ik een lange zit, in die zin moeilijk doorheen te komen. Heb het eens nagezocht en het 2de en 3de album van Cathedral bevinden zich hier ook, maar die ken ik nog niet zo goed.