Opener Per Elisa is wat mij betreft gelijk al een geweldige binnenkomer: een stevig popnummer met haar kenmerkende zang. Ondanks dat dit uit 1981 en sommige albums van haar er last van hebben voelt dit niet heel erg gedateerd aan.
Dat geldt eigenlijk voor het hele album wel. Dat komt door het pure karakter ervan wat een zekere tijdloosheid geeft. Zodra het wat meer de rockkant opgaat ervaar ik dat wel wat meer, maar nog steeds is het niet storend... want die stem!