Obituary - World Demise (1994)

heeey, nog geen enkele reactie hiero!

Deze plaats was destijds mijn bijbel zo onderhand.

Met deze (voor Obituary begrippen volwassen) plaat wilden ze bands als Sepultura achterna, qua populairiteit.
Middels nieuws fot's ipv horro prenten en samples and meer groovy music, hoopten ze op de hele Chaos AD-achtige golf mee te liften richting het echte grote publiek.
Het mocht helaas niet zo zijn.

Vooral na deze cd waren ze erg teleurgesteld, vooral John Tardy.


Zonde, want het is een meesterlijke plaat die kwalitatief zeker het voornemen had kunen steunen.

Vreemd dat deze plaat totaal geen aandacht krijgt op MuMe. Don't Care, Final Thoughts en Kill for Me zijn toch Death Metal klassiekers.

k was ook altijd erg onder de indruk van deze plaat.

Klopt wel, maar dit album is toch ook erg wisselvallig. het titelnummer bijvoorbeeld gaat mijns inziens nergens over. en dan heb ik het niet alleen over de tekst.
van de platen die ik van hen heb,vind ik dit toch wel de minste.

..de enige maatschappij-kritische plaat van Obituary. Kwam uit toen ik de metal al vaarwel had gezegd, toch vond ik don't care erg goed.

Het album heeft zeker zijn momenten met Dont Care, Final Thoughts en Kill For Me. Maar is als geheel toch te eentonig.

Waarom die keuze?

Mijn interesse in verschillende muziekstijlen werd breder. Ik kan uiteraard nog steeds genieten van een pot oldschool metal hoor. ?

Zoals verwacht wist Obituary mij niet te boeien met deze vooral erg eentonige album die iets te lang duurt. En dan weet de band na 'Cause of Death' mij niet meer te interesseren waardoor ik een beetje vast loop in de zin om de marathon voort te zetten (wat ik natuurlijk wel ga doen). Nee, er waren eigenlijk maar drie echte nummers die mij wisten te bekoren namelijk 'Don't Care', 'World Demise' en 'Final Thoughts' en dat is geziene het hele album verdomd weinig en dat is balen. Nee, dit album wist mij nergens te boeien en over te halen, en ik denk zelfs dat ik er nog een te hoog cijfer voor geef ook.

Voorlopige tussenstand:
01. Cause of Death
02. Slowly We Rot
03. The End Complete
04. World Demise

Al bij al toch een vermakelijk album van Obituary. Het nadeel is wel de speeltijd, een band als Obituary kan wat mij betreft prima uit de voeten met 30 minuten. Het wordt namelijk al snel veel van hetzelfde. Neemt niet weg dat de groove ongeëvenaard lekker blijft.

Wat ziet Eddie nu? Deze plaat uit 1994? Dat is 28 jaar. Wat kan je dag toch confronterend beginnen! Heb deze plaat nooit heel goed gevonden maar soms heb ik er spontaan zin in! Dus hoppa, cd uit kast, cd lade open schijfje erin en gelijk zorgen dat ook de buren wakker zijn

Obituary wist met de vierde langspeler World Demise conceptueel afstand te doen van de herkenbare thema's waar ze op dat moment bekend mee stonden, namelijk verrotting en ranzigheid. Daarvoor in de plaats kwam een ander thema aan bod, namelijk de verrotting van de wereldmaatschappij. Onderwerpen zoals verontreiniging, over-populatie en milieuvervuiling sieren dan ook Obituary's vierde album.

Op het eerste gehoor lijkt er weinig veranderd. Wat dat betreft ligt World Demise in het verlengde van de vorige albums. De productie daarentegen klinkt een stuk vetter, vooral de gitaren ronken en scheuren dat het een lieve lust is. Op de vorige albums klinken ze, alsof ze voor de gelegenheid eerst eens flink ondergedompeld zijn in de moerassen van Florida, alvorens er mee gespeeld wordt. Wat overigens zeker geen minpunt is; het kenmerkt en benadrukt de sound van Obituary alleen maar.
Ook John Tardy is zoals altijd weer dé perfecte doodsrochelaar aan het uithangen; wat dat betreft is hij toch wel één van mijn favoriete death metal-vocalisten.

Her en der staan er geweldige nummers op World Demise: opener "Don't Care" is er daar één van, eentje die ik altijd wel op kan zetten. Tevens is het titelnummer best een vermelding waard. Ook verderop zit een spaarzaam pareltje verborgen middels het geweldige "Final Thoughts".

Maar dan heb je het eigenlijk wel gehad met World Demise. En dat is in dit geval heel jammer, want het album zit vol kenmerkende death metal-erupties zoals alleen Obituary deze kan maken. Het album zit er werkelijk tjokvol mee. Té vol, want ruim 50 minuten is te lang voor een Obituary-plaat; de impact en dynamiek gaat verloren, maar dat komt ook doordat het leeuwendeel van de plaat absoluut niet memorabel is. Superfrustrerend, want de plaat spuwt vuur en ranzigheid uit, alleen beklijven de nummers eerlijk gezegd voor geen meter.

De bedoelingen zijn hoorbaar echter absoluut goed en nergens geeft de band de intentie dat ze een 'minder' album hebben gemaakt en toch is er iets met World Demise, wat ervoor zorgt dat het album niet tot volle wasdom komt. Onderling zijn de nummers toch té inwisselbaar en ondanks her en der goede momenten zitten de nummers ook inhoudelijk niet lekker in elkaar. En hoe vaak ik het ook probeer, elke keer houd ik het niet één volledige luisterbeurt vol.
Afzonderlijk beluisterend echter, is het toch weer deels een ander verhaal; dan lijken de nummers weer wat aan kracht te winnen omdat de aandacht dan meer centraal gefocust op dat ene nummer ligt. Maar dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Je wilt als het ware over het gehele album een aangename klap in je gezicht uitgedeeld krijgen. Maar het lijkt vooral op den duur meer op een liefkozende streling over de wang.

Concreet is World Demise in alle opzichten een goed bedoelde en ergens ook verfrissende plaat, vanwege het algehele thema. Ook geinig zijn de speelse uitspattingen met samples en her en der wat industrial-invloeden die opduiken binnen de nummers. Maar tegelijkertijd leidt het ook wat af en het maakt de nummers niet per se beter.
Blijft over een plaat die veel is, maar het niet kan waar maken, ondanks dat er een hoop creativiteit achter heeft gezeten.

Obituary heb ik hoog zitten en ik heb dan ook respect voor de bedoeling die er achter dit album schuilt. Normaal zou ik dan ook een krappe drie punten uitdelen, maar ik moet reëel zijn en ga toch een halve punt terug in mijn definitieve oordeel en hoewel ik me best kan voorstellen dat er ook echt fans zijn die dit album hoog hebben zitten, schaar ik mij daar niet onder.
World Demise is dan misschien een nog dapperder plaat te noemen dan The End Complete, maar compositorisch hebben de heren van Obituary het zich wellicht toch iets te moeilijk gemaakt.

Gelukkig zou de band zich weer op vertrouwder vaarwater bevinden met opvolger Back from the Dead.