Natalie Merchant - The House Carpenter's Daughter (2003)

Natalie heeft een aantal oude folk songs van onder het stof gehaald. Bij sommige traditionals heeft ze eigen arrangementen geschreven. Een geslaagd werkje!

Ik vind alleen 'Which Side Are You On?' de moeite waard; de rest blijft steken in de middelmatigheid. Sommige nummers dwepen maar aan, en dat verveelt snel.

Absoluut geen slecht album, maar toch naar het middelmatige neigend. Ik vond Motherland gewoon een stuk sterker.

3.5
***1/2

Ik ben niet zo erg bekend met de muziek van Natalie Merchant (ken alleen dit album). Het concept van het album (volksliedjes van onder het stof vandaan halen) vind ik wel goed, en de muziek klinkt op zich ook wel leuk (vooral Owensboro vind ik een goed nummer). Voor de rest niet helemaal mijn genre.

Leuk album. Ik benader het eigenlijk meer als een tussendoortje dan als een volwaardig Natalie Merchant-album, misschien niet helemaal terecht, maar ik denk niet dat het zin heeft om een plaat vol covers naast pak-em-beet Motherland te leggen.

Anyway, van mij 3,5 ster. Ik vind niet alle nummers even goed, maar de plaat bevat in de vorm van Crazy Man Michael wel een van mijn favoriete Natalie Merchant-nummers.

Ik ben normaal wel gecharmeerd van het stemgeluid van deze dame, maar ik vind het hier allemaal een beetje tegenvallen. Sommige nummers passen niet echt bij haar stem, vind ik (bijvoorbeeld Bury Me Under the Weeping Willow). Sally Ann vind ik wel een geweldige opener en haar versie van House Carpenter vind ik dan wel weer geslaagd. Crazy Man Michael haalt het bij lange na niet bij de uitvoering van Sandy Denny.

Ben nog bezig met deze cd een beetje te leren kennen. De eerste twee nummers zijn wel erg krachtig. Natalie gaat in which side are you on pas op het eind voluit zingen. Ze zingt over het algemeen nogal ingehouden op deze cd wat ik een beetje jammer vind.
Mooi is de sfeer waarmee de instrumenten het album kleuren. Hoewel het merendeels traditionele folksongs zijn klinkt het redelijk stevig en de klank van de viool is bij vlagen verscheurend mooi.
Ik ben nog niet eenduidig in mijn oordeel dus daar wacht ik nog even mee.

Prachtig gezongen. Op het nonchalante af. Dat spreekt mij zo aan . Net een soort van desinteresse wat Merchant hier aan de dag ligt. Mooie broeierige folksongs . Krachtig ingekleurd met traditionele instrumenten. Vaak verzanden dit soort albums in wat zemelig en soft geneuzel. Hier zit genoeg pit in , doordat het ook nog eens geweldig is opgenomen waardoor het uit je speakers spat. Ik had hem al jaren , maar nu maar weer eens naar beneden gehaald en wederom van genoten. 5 sterren

toch wel meer dan een tussendoortje. een krachtig, volwaardig album ( ondertitel: a collection of traditional & contemporary folk music) van Natalie Merchant, dat meer aandacht zou mogen krijgen. een album vol met liefdevolle, gloedvolle vertolkingen van veelal oude, soms obscure traditionals/folksongs grotendeels door haar gearrangeerd. de songs lijden niet onder overdadige arrangementen, zoals dat wel eens op haar latere albums het geval wil zijn. geen literaire teksten op dit album, maar simpele uit het leven gegrepen teksten, veelal over de strijd om het dagelijks bestaan, zoals die ooit in zware, verloren gegane tijden werden geschreven door gewone mensen. de schitterende ballad "Owensboro" is daar een goed voorbeeld van.

"Well, I lived in a town, way down south, by the name of Owensboro
and I worked in a mill, with the rest of the "trash"
as we're often called, as you know
well, we rise up early in the morning, and we work all day hard
to buy our little meat and bread, buy sugar, tea, and lard
well, our children grow up unlearned, with no time to go to school,
almost before they learn to walk, they learn to spin and spoon
well, the folks in town, they dress so fine, and spend their money free
but they would hardly look at a factory hand, who dresses like you and me"

"Crazy Man Michael" geschreven door Richard Thompson en Dave Swarbrick van Fairport Convention, krijgt hier een "kippenvel" uitvoering en doet wat mij betreft niet onder voor de versie met Sandy Denny. "Diver Boy" is een murder ballad met een huiveringwekkende tekst dat gevolgd wordt door het tedere "Weeping Pilgrim". "Bury Me Under The Weeping Willow", de 1e song die de befaamde Carter Familiy ooit opnam en terug dateert naar 1928, krijgt hier een schitterende folk/bluegrass uitvoering. "Down On Penny's Farm" gaat gepaard met een aanstekelijke melodie, waardoor je bijna vergeet dat het lied verhaalt over het uitbuiten van arbeiders. de welbekende hymne "Poor Wayfaring Stranger" is een waardige afsluiter van dit gevarieerde album. het album werd opgenomen in de Bearsville Studios, Woodstock, New York en door Natalie Merchant zelf geproduceerd. prominente muzikanten op dit album zijn Richie Stearns (banjo) en Judy Hyman (fiddle), die vroeger in een band zaten genaamd "The Horseflies", en ooit een bescheiden hitje scoorden met het nummer "Hush Little Baby". al met al een niet te onderschatten album dit "House Carpenter's Daughter".