John Illsley / Cunla & Greg Pearle - Live in les Baux de Provence (2007)

Oei oei oei... na dit album écht een kans te hebben gegeven, is dit voor mij toch één van de twee (incl. die van I.O.S.) meest drama uitvoeringen van Dire Straits nummers allertijden.

Het begint al met de stem van Greg Pearle die, laat ik het voorzichtig brengen, vrij apart is. Een schoor, gedempt en vrij hese stem waar ik vrij veel moeite had om de teksten te verstaan. De eerste nummers zijn op zich vrij strak en netjes uitgevoerd. Totdat ik bij Six blade knife was beland en toen begon de zangpartij mij ineens enorm te irriteren.

Viooltjes erbij en daar was Young's Southern Man. Vrij slordig uitgevoerd en het kwam een beetje "cover-band"-achtig over. Overigens lijkt dit hele album alsof een coverband bezig is.

Waar mijn haren en veters echt van overeind gingen staan is de versie van Going Home. Wat een afgrijselijke uitvoering en ontzettend slecht gitaarwerk. Het publiek had pas na 1,5 minuut door welk nummer het betrof en daarna werd het alleen maar erger. Misgrepen, soms te zachtjes, totaal afwijkende melodielijnen: SLECHT!
Gevolgd door een verkracht Simon & Garfunkel nummer en vervolgens werd het alleen maar moeilijker om de rest van het album af te luisteren.

Jammer dat notabene John dit op cd heeft uitgebracht, want dit is zeker geen kroon op zijn werk. Gelukkig had ik deze eerst gedownload en zijn z'n solo albums van veel betere kwaliteit. Deze heeft inmiddels mijn prullenbak in Windows bereikt...