Tempus Fugit - The Dawn After the Storm (1999)

In de jaren 90 kwam er uit het Latijns Amerikaanse gebied opvallend veel symfo uit, maar daar zat ook veel kaf tussen. Dit album heeft echter heel erg goed de tand des tijds weten te doorstaan. Het helpt dat de band er voor kiest om grotendeels instrumentaal te werk te gaan. Daarbij doen ze me bij vlagen wel wat denken aan de Nederlandse groep Odyssice: mooi lyrisch gitaarspel (a la Hackett of Latimer) aangevuld met smaakvol toetsenwerk waar in aangename melodieen op een Moog-synth domineren.

Tocando Voce valt erg op door het mooie akoestische, klassiek getinte gitaarspel. The Fortress laat toetsenist Andre Mello voor het voetlicht treden met een mooie Minimoog-solo die qua klank zo van Wakeman's Journey To The Centre Of The Earth album kan komen.

Aangename herontdekking in m'n eigen collectie