Cold Water Flat - Cold Water Flat (1995)

Band van de broer van de zanger van Buffalo Tom. Lekker gruizig en ruwer dan BT, maar zeker de moeite waard

Een van mijn favoriete ninetiesplaten. Noisy powertrio. 70 procent krakers, 30 procent mooie omlijsting.

De gelijkenis qua zang tussen Paul Janovitz en zijn beroemdere broer Bill is treffend. Beide heren klinken hees, nuchter en zonder opsmuk. Zo valt de appel nooit ver van de boom.
Qua muzikale invulling zijn er wel wat verschillen te benoemen, maar dit zijn meer accenten dan dat er een wereld van verschil zit tussen de muziek van Buffalo Tom en Cold Water Flat.
De laatste bevat wat meer noise, klinkt ook net een tikkeltje vuiger en als geheel steekt het degelijk in elkaar.
Desalniettemin verval ik niet in superlatieven.
Dit titelloze plaatje heeft zeker zijn charme, maar is ook wel typisch een product van zijn tijd.
An sich is daar niks mis mee, maar het is niet zo dat Cold Water Flat je uitgeput achterlaat of je enorm imponeert.
Paul Janovitz is niet direct een wereldwonder achter de microfoon en er staan nu ook niet direct songs op waarmee de heren het verschil maken in het genre.
Slecht wordt het nergens, de muziek brengt je terug naar midden jaren 90, een tijd dat je werd doodgegooid met dit soort bandjes.
Leuk om weer eens te horen, maar broer Bill heeft iets meer talent in zijn vingers en Buffalo Tom kent daarmee ook wat meer eeuwigheidswaarde.