Een ander project van duizendpoot Tom Pintens (Flowers for Breakfast, Zita Swoon). Je merkt wel dat hij toetsenist is in Zita Swoon, want de invloeden zijn wel wat aanwezig. Misschien toch ook een beetje het probleem van de hele "scene": het overlapt elkaar enorm en dan ga je door de bomen het bos soms niet meer zien. Ik betrapte me er ook op dat ik al snel iets had van "o ja dat ken ik wel". Maar toch wel een album dat zijn schoonheid na veel draaibeurten prijsgeeft denk ik.