Venetian Snares - Salt (2000)

Oude Snares release op het Zhark label. Van de jazz invloeden die later in z'n tracks zouden kruipen is hier nog amper sprake. In de plaats wat meer industrial achtige sferen, niet zo verwonderlijk gezien het label. De basis van Snares is al goed te herkennen hier, maar de uitwerking laat toch wat te wensen over.

Wat vooral mist is push/drive, dat uiterst subjectieve begrip. Het geknoei en gerommel met ritmes is er wel al, alleen klinkt het geheel nogal flauw. "Salt" eindigt mooi, maar de intro is veel te lang en bijna slaapverwekkend. Pas de laatste minuut past het plaatje, en dan is de track uiteraard weer bijna gedaan. Ook "Mismo Canibalismo" lijdt aan deze tekortkoming, maar weet eigenlijk nergens te boeien. Druilerige track die zich ongeanimeerd voortsleept.

Gelukkig zorgt de B-kant voor betere tracks, met "Intense Demonic Attacks". Lekkere sfeervolle intro, die jammer genoeg niet helemaal doorgezet wordt in een nogal belabberd middengedeelte. Gelukkig weet de track halverwege toch open te bloeien en wordt het naar het einde toch een beetje intens (want niks zo vervelend als tracks die hun titel niet waarmaken ). In ieder geval komt hier voor mij voor het eerst de genialiteit van Snares bovendrijven. "Diffuse Vertigo Jenny" is echter de topper van de EP. Coole melodiesample, lekkere ritmes en heel wat geknoei, halverwege bijgestaan door een sample die de beloofde "intense" van het vorige nummer heel wat beter belichaamd. Als leuke afsluiter speelt Snares ook met het overbekende "Play with the Voice (in Germany)" sampletje (artiest schiet me even niet te binden, maar knaller van een hit hier begin jaren '90). Lekkere track dit.

Alles bij elkaar opgeteld een dikke 3*. Minder echt ergerlijke tracks dan op z'n volgende albums, maar de geniale dingen zijn hier ook nog niet terug te vinden, enkel hints. Het geheel is dan ook net wat te droog om met hoge sterren te smijten.