Born to the Breed (2008)

Tributes zijn vaak wisselvallig te noemen en bevatten meestal ook artiesten waar je nooit van gehoord hebt die dan tussen grootheden staan.
Bij dit album is het qua naamsbekendheid niet anders, maar dat kan ook zijn omdat ik niet voldoende in het genre bekend ben, laat staan met de artieste in kwestie. Judy Collins leer ik dus kennen d.m.v. dit tribute-album dat schitterend opent met Since You've Asked door Joan Baez wat gevolgd wordt door het even mooie Easy Times gezongen door Jim Lauderdale. Dolly Parton mag volgen met het vrolijke countrynummer The Fisherman Song.
Chrissie Hynde is blijkbaar ook nog steeds actief en covert hier My Father. Als ik haar hier zo hoor mag ze van mij best snel weer met wat eigen werk komen.
Secret Gardens is wederom een country nummer met melancholische zang en Song for Martin heeft door de trompet een jazzy inslag.
Born to Breed is volop country maar wel van het soort waar ik mee uit de voeten kan. Van de zangeres Amy Speace heb ik nog nooit gehoord.
En dan het nummer van de man die ik zeer hoog waardeer: Rufus Wainwright. Ik heb Wainwright meer nummers horen coveren, en het lukt hem deze keer weer om mij torenhoog kippenvel te bezorgen. Wat een ongelooflijk mooi liedje is Albatross toch en hoe heerlijk om hem zo te horen galmen onder begeleiding van sprankelend pianospel en cello. Na afloop was ik toch wel even stil en waren er wel wat emoties bij mij te bespeuren (maar misschien is dat ook omdat ik morgen naar een crematie van een dierbare moet die veel te jong is overleden).
Overigens zei Collins er zelf in een radioshow op de BBC het volgende over: "I love him and I love his songs, and I love his singing. When he chose 'Albatross', and then recorded it, I said to him, 'Now you own this song--this is your song."
Dan denk je even op adem te kunnen komen maar dan hakt Fortune of Soldiers van The Webb Sisters er ook wel in. Misschien omdat die mood zo is omgeslagen, maar misschien ook gewoon omdat het een mooi nummer is dat schitterend gezongen wordt.
Jimmy Webb zingt onder sobere begeleiding The Fallow Way: eenvoudig en doeltreffend. Gewoon mooi.
Trust Your Heart van Bernadette Peters is dan net even iets te klef. Het lijkt haast wel een musical-liedje en daar heb ik niks op tegen maar hier valt het een beetje uit de toon. Op zichzelfstaand overigens wel een prima nummer.
Dar Williams zingt loepzuiver het volgende nummer en Song for Sarajevo past ook mooi in de combinatie artiesten en songs op deze cd.
Che is opzwepender en doorbreekt een beetje het magische dat over dit album hangt, maar ik vind het wel een goed nummer.
Tot slot mag Leonard Cohen afsluiten met een 'spoken word' in de vorm van Since You've Asked.
Ja, dat was best een opmerkelijke kennismaking met een artiest die ik niet ken en eigenlijk nog steeds niet ken maar daar gaat verandering in komen want uiteraard heb ik op youtube Albatross opgezocht in haar eigen versie en die beviel mij ook uitermate goed waardoor ik het betreffende album maar eens moet gaan opzoeken (staan aardig wat covers op heb ik gezien en ook gehoord: hoe frappant dan weer).

Vandaag de cd zelf op de deurmat en de tracklist-volgorde was niet kloppend en die heb ik bij deze gewijzigd.
Hierdoor klopt het verhaal voor wat de volgorde betreft dus ook niet meer: het album opent b.v. niet met Joan Baez maar met Shawn Colvin. Op zich maakt het niet uit, want alle nummers kloppen alleen de volgorde dus niet.
Ik ben niet zo'n fan van tributes: te vaak te rommelig en te veel zwakke punten. Maar hoe vaker ik dit draai hoe meer ik besef hoe wonderschoon dit album is. Heel sterk en het is dat ik tributes, verzamelingen e.d. niet in mijn eindlijst over een jaar zet want anders had dit behoorlijk goed gescoord.
Hoogtepunt? Dat blijft uiteraard Rufus Wainwright met Albatross. Absoluut één van de mooiste nummers die hij heeft opgenomen.