The 7th Veil - Stoned (2008)

Een album van Kool Keith is nog nooit zó toegankelijk geweest. Maar misschien is dit dan weer te. Neigt flink naar de commerciele wereld en dat is dan ook te zien aan de gastbijdrages. Desondanks een zeer vermakelijk album met grappige bijdrages, met name die van Rick James is onbetaalbaar . Lekkere muziek, toegankelijke producties en eenvoudige raps met hier en daar flink wat clichés. Het bevalt mij wel, lekker tussendoortje.

Ik bedoel natuurlijk een album mét Kool Keith.

Geniale gastartiesten!

Vind het erg slecht klinken.

The westcoast is feutured

Ik wil net zeggen. Maakt me meteen nieuwsgierig. Kool Keith over electronische hiphop beats en een niet al te voor de hand liggende combinatie aan features in de goede zin van het woord. Nice

Stoned is de zoveelste bevestiging van het verschijnsel dat Kool Keith heet: een genie of een losgeslagen gek, of natuurlijk allebei, zo kan hij het best omschreven worden. Samen met Jacky Jasper vormt hij The 7th Veil, dat vrijwel geheel onaangekondigd haar debuutalbum dropt bij het onbekende label Street Money. Jacky Jasper kennen de diehard Keith-fans al van diverse gastoptredens, het alias H-Bomb en als lid van de groepen KHM en Clayborne Family – wat weer twee namen zijn voor dezelfde groep, waar naast Jasper ook Keith deel van uitmaakt.

Een vrij ingewikkelde aanloop voor een allesbehalve ingewikkelde plaat. Stoned is namelijk een album dat leunt op slappe beats, inhoudelijk bestaat uit één en al clichés en ook qua flows niets van enige betekenis biedt. Keith heeft natuurlijk de naam een van de meest innovatieve rappers te zijn, maar op dit album valt het in dat opzicht allemaal nogal tegen: op sommige nummers is hij niet te horen, op andere nummers kleurt hij wat teveel binnen de lijntjes en op het moment dat hij eindelijk wel het achterste van zijn tong lijkt te willen laten zien, is het alsnog niet boeiend. Zoals op Comin out Big, waar Keith wat onverstaanbaars brabbelt over het vrouwelijk schoon, terwijl Jacky Jasper, die wel meer zijn best lijkt te doen, het niveau ook niet kan opkrikken.

Dat heeft een simpele reden: Jacky Jasper is geen grootse rapper. Hij mist de stijl, de fantasie en de ervaring die Keith heeft, en hoewel hij op Stoned zijn beste beentje voor lijkt te zetten, is het geen genoegen om naar hem te luisteren. Samengevat: een ongeïnspireerde Keith en een matige Jasper met afgezaagde thema’s als hun sterrendom, vrouwen en andere stoere onderwerpen.

Zijn de beats dan iets beter? Nee, daar kunnen we heel duidelijk over zijn: het geluid van Stoned is simpel, eentonig, langdradig en afgezaagd. Nergens komen de uitgekauwde melodietjes of monotone pianoloopjes ook maar in de buurt van origineel, wat de raps natuurlijk niet ten goede komt.

Toch verdient dit debuut van The 7th Veil absoluut aandacht van de liefhebbers. Dat heeft één belangrijke reden: de gastenlijst. De vergeten en vrijwel gestopte Silkk The Shocker (als broer van Master P ooit een groot succesnummer bij No Limit), Public Enemy-legende Flavour Flav, Dogg Pound-lid Kurupt (2x), diens broer Roscoe, wijlen Rick James (!), en zelfs Ike Turner: ze komen allemaal langs bij het feest van The 7th Veil. En oja, Snoop Dogg levert ook nog een refreintje, en Ice-T vertelt vrijwel tegen het einde van de plaat plotseling dat hij een oldschoolpionier is.

Een concept is dan ook ver te zoeken op Stoned. Dat is op zich niet zo erg op een Kool Keith-album, jammer is alleen dat de kwaliteit ook ontbreekt. De beats zijn vaak onthutsend zwak, de raps inspiratieloos en voor de teksten geldt hetzelfde. Gelukkig is het geen volledig rechtlijnige lijdensweg en is er heel soms een glimp op te vangen van het talent van met name Keith, zoals op Popstar. Dan wordt weer even duidelijk waarom je ook weer in de eerste plaats naar Stoned bent gaan luisteren, want verder geeft de plaat daar allerminst aanleiding toe.

Bron: Hiphopleeft

Ik snap het niet, deze plaat is vorig jaar al gelekt (en wellicht ook te koop), en nu wordt er net gedaan alsof de plaat weer opnieuw uitkomt, maar dan in 2009. Hij is nu zelfs opnieuw gelekt, met precies dezelfde tracklist. Kan ik concluderen dat de plaat gewoon extreem vroeg is gelekt; volgens UGHH is hij n.l. pas op 14 april te koop?

Ik geloof dat het eerst een iTunes-only release was, net zoals Tashan Dorsset.