Lone Ninja - Covert Operative (2008)
mijn stem
2 stemmen
0
geplaatst: 30 december 2008, 23:51 uur
Recensie is op hiphopleeft verschenen.
Wie van mening is dat Tony Yayo een vervelende flow en dito stemgeluid heeft, kan zich misschien beter niet wagen aan Covert Operative. De stem van rapper Lone Ninja doet namelijk sterk denken aan die van Yayo, maar dan met een verveeld en slaperig, in plaats van schreeuwerig, klinkende rapstijl. Het lijkt wel of Lone Ninja zelf zijn eigen teksten, die overigens helemaal niet zo slecht zijn, niet aan kan horen. Zonder enige wisseling van tempo beweegt hij zich over zijn debuutalbum.
Dat Covert Operative toch wat aandacht verdient, heeft Lone Ninja aan de producer van zijn EP te danken: June Marx weet met de juiste samples een leuke ouderwetse en authentieke sfeer te creëren. Dat begint bij de intro Deadliest Weapon, waar een stoffige stem verhaalt over de kracht van de ninja, en eindigt bij de outro Go It Alone, waar nog eens wordt teruggekomen op de eenzaamheid van de ninja. Door de hele EP heen dienen ninja-gerelateerde citaten als intro van de nummers, wat natuurlijk herinneringen oproept aan de Wu-Tang Clan. Tevens doen de beats qua samplekeuze wat aan die van MF DOOM denken; de productie van Choose Your Own Adventure zou niet eens misstaan op een album van deze undergroundheld. Hierbij houdt de vergelijking trouwens wel op: de meeste instrumentaties kunnen niet tippen aan het niveau van the super villain, laat staan aan dat van The RZA uit zijn hoogtijdagen.
Op het gebied van presentatie kan Lone Ninja zoals gezegd absoluut niet imponeren of van toegevoegde waarde zijn voor de beats, maar qua teksten doet hij het niet eens zo gek. De thematiek blijft dicht bij de samples, wat er op neerkomt dat Lone Ninja zich neerzet als een… eenzame ninja. Lone Ninja bedient zich dus vanzelfsprekend van allerhande ninja-metaforen, wat hij aardig doet. Er is echter een groot verschil met de groep die toch wel als voorbeeld voor hem gezien kan worden: de leden van de Wu-Tang kwamen met hun afwisselende flows over als een hele sekte, terwijl Lone Ninja overkomt als een puberale tiener die op zijn zolderkamer voor ninja speelt.
Covert Operative is dus niet bepaald een aanrader; al kan de liefhebber van stoffige samples uit het Oosten best eens een poging wagen. Het is jammer voor de aardige beats dat Lone Ninja zo beperkt is, want een MC met het nodige charisma en een uitgebreider flow-repetoire had hier best een aardig plaatje van kunnen maken. Nu blijft er weinig anders over dan een wat amateuristisch aandoend albumpje, met een sfeer die doet terugdenken aan de tijd dat de 36th Chamber open ging voor de wereld.
Wie van mening is dat Tony Yayo een vervelende flow en dito stemgeluid heeft, kan zich misschien beter niet wagen aan Covert Operative. De stem van rapper Lone Ninja doet namelijk sterk denken aan die van Yayo, maar dan met een verveeld en slaperig, in plaats van schreeuwerig, klinkende rapstijl. Het lijkt wel of Lone Ninja zelf zijn eigen teksten, die overigens helemaal niet zo slecht zijn, niet aan kan horen. Zonder enige wisseling van tempo beweegt hij zich over zijn debuutalbum.
Dat Covert Operative toch wat aandacht verdient, heeft Lone Ninja aan de producer van zijn EP te danken: June Marx weet met de juiste samples een leuke ouderwetse en authentieke sfeer te creëren. Dat begint bij de intro Deadliest Weapon, waar een stoffige stem verhaalt over de kracht van de ninja, en eindigt bij de outro Go It Alone, waar nog eens wordt teruggekomen op de eenzaamheid van de ninja. Door de hele EP heen dienen ninja-gerelateerde citaten als intro van de nummers, wat natuurlijk herinneringen oproept aan de Wu-Tang Clan. Tevens doen de beats qua samplekeuze wat aan die van MF DOOM denken; de productie van Choose Your Own Adventure zou niet eens misstaan op een album van deze undergroundheld. Hierbij houdt de vergelijking trouwens wel op: de meeste instrumentaties kunnen niet tippen aan het niveau van the super villain, laat staan aan dat van The RZA uit zijn hoogtijdagen.
Op het gebied van presentatie kan Lone Ninja zoals gezegd absoluut niet imponeren of van toegevoegde waarde zijn voor de beats, maar qua teksten doet hij het niet eens zo gek. De thematiek blijft dicht bij de samples, wat er op neerkomt dat Lone Ninja zich neerzet als een… eenzame ninja. Lone Ninja bedient zich dus vanzelfsprekend van allerhande ninja-metaforen, wat hij aardig doet. Er is echter een groot verschil met de groep die toch wel als voorbeeld voor hem gezien kan worden: de leden van de Wu-Tang kwamen met hun afwisselende flows over als een hele sekte, terwijl Lone Ninja overkomt als een puberale tiener die op zijn zolderkamer voor ninja speelt.
Covert Operative is dus niet bepaald een aanrader; al kan de liefhebber van stoffige samples uit het Oosten best eens een poging wagen. Het is jammer voor de aardige beats dat Lone Ninja zo beperkt is, want een MC met het nodige charisma en een uitgebreider flow-repetoire had hier best een aardig plaatje van kunnen maken. Nu blijft er weinig anders over dan een wat amateuristisch aandoend albumpje, met een sfeer die doet terugdenken aan de tijd dat de 36th Chamber open ging voor de wereld.
0
geplaatst: 16 november 2010, 19:17 uur
Tsjah, opzich heeft de man een best lekkere flow, kan soms lekker half-onbeat komen wat echt heel netjes klinkt. Maar uiteindelijk houd ik het over het algemeen geen heel nummer uit. Zijn teksten zijn vet, niet geniaal, maar goed. Alleen is zijn stem zo verschrikkelijk saai en monotoon dat hij zeker nog wat heeft te leren op het gebied van presentatie!
Heeft zeker potentie, alleen verdient dit voor mij geen voldoende.
2*
Heeft zeker potentie, alleen verdient dit voor mij geen voldoende.
2*
* denotes required fields.
* denotes required fields.