Hectic Patterns - Random (2008)

Dit album zit zo goed in elkaar dat het bijna geen debuut lijkt. Geen nummer is een kopie van de ander en toch passen alle nummers prima bij elkaar. Bruut, technisch, bijzondere loopjes, etc.
Ik heb ze 12-04-2009 live zien spelen in Frankrijk, wat een genot.
Ik heb ook nog enkele bandleden gesproken, ze weten niet half hoe goed dit album buiten hun stadje Lille is beoordeeld.
Oh ja, ze willen graag naar België en Nederland om te toeren met nog enkele nieuwe topbands uit een duidelijke vruchtbaar brute omgeving.
Hopelijk zal dit lukken, ze verdienen het!

Ik heb met dit soort metal altijd het gevoel dat het leuker is om te spelen dan om naar te luisteren.
Sfeerloos en klinisch is mijn gevoel als ik hier naar luister, veel technische metal bands hebben moeite om echt goede nummers te maken, doe mij dan maar een Textures die dat wel kunnen.

Ja, dat gevoel heb ik ook wel een beetje..het is moelijk om een hele cd uit te luisteren. Maar ik vind een paar nummers wel heeel lekker!!

Het wordt een 3,5. Lekker is het opzeker....maar DRUK!! Phoe..

Het gaat momenteel nog een beetje langs me heen, vind het vrij eentonig. Misschien verandert dat nog.

Ik sta nog niet te dansen van enthousiasme na het beluisteren van deze plaat. De zang ligt me absoluut niet. Verder drukke en (zoals Andnino hierboven al zegt) eentonige muziek. Van het eerste heb ik geen last, van het tweede wel.

Ik kom hier echt niet doorheen. Heb het nog een paar kansen gegeven, maar dit ligt me gewoon echt niet.
Ik zeg het niet zo heel vaak bij een metalplaat, maar hier hoor ik alleen maar ongestructureerde herrie met hier en daar een stuk dat een begin van een nummer lijkt. Bij de eerste keer luisteren dacht ik hier en daar 'he, dat is leuk gevonden', zoals dat stuiterbal-op-tafelstukje in een van de eerste nummers, maar die stukjes vielen bij nadere beluistering ook tegen of ze kwamen later op de cd in licht gewijzigde vorm nog een keer terug.
Uitzonderingen daargelaten hou ik van albums met daarop nummers die een kop en een staart hebben, en dat je bij het tweede nummer niet meer het idee hebt dat je nog naar het eerste luistert. En als het even kan, mag het laatste nummer er ook best op hinten dat het het laatste nummer is door er op een of andere manier tussenuit te springen. Hier niks van dat alles.
Komt nog bij dat de zang me niet ligt. Sommige grunts zijn best mooi, maar deze niet. Te laag, te eentonig. Klinkt als een spook in een grot, die zo nu en dan een boertje laat.

Kortom, ik mis bij dit album kop, staart, en de structuur ertussen. Maar heb er wel een knallende hoofdpijn van gekregen.

2.0* voor de moeite.

en **** voor de aspirientjes... Wat een uitvinding!

Af en toe lijkt het interessant te gaan worden, maar vooralsnog is er niet door te komen en ligt hoofdpijn zoals al eerder gezegd is op de loer.

Technische death metal (met af en toe wat speelse loopjes, zoals in het begin van Enterprise), waarbij de titel van het album al veel verraadt van de muziek. Echt spannend of overtuigend wordt het imo echter nergens, en veelal krijg ik het gevoel naar een saaiere versie van Deeds of Flesh of Beneath the Massacre te luisteren. Best wel vermakelijk (in de niet-denigrerende zin van het woord), maar ook niet meer dan dat.

voor een debuut is dit toch wel een visitekaartje.
technisch onderlegd, met een gevoel voor vette riffs en groove.
heel genietbaar vind ik dit, met nog een thumb up voor het artwork, dat lekker afwijkt van het typische death/grind artwork dat we gewoon zijn.

Hectic Patterns is een album ons aangeboden door aslan in het kader van HMAvdW en draagt het etiket “technical brutal death metal”. Ze zijn met zijn vijven, twee gitaristen zorgen voor de soms bizarre riffs en loopjes … maar ik hoor weinig tot geen songs.
Bij mij gaat het het ene oor binnen en het andere oor buiten. Is het te death metal voor mij? Neen. Is het te brutal voor mij? Mja, het begint. Is het te technical voor mij? Heel zeker. Hierin ligt mijn probleem. Ik geef een voorbeeld als niet-muzikant en leek: zware riffs die telkens moeten eindigen op een hoge noot, niets voor mij. Zoals iemand al aangaf, misschien leuker om te spelen dan om te beluisteren, ik vind het te kil.
Knappe muzikanten zijn het ongetwijfeld die dit kunnen bolwerken maar ik mis echt de songs, de stukken muziek die zich een plaatsje opeisen in mijn geheugen of het zou rustpunt nummer 6 moeten zijn, I’ll Quit Smoking Tomorrow (wat ik jammer genoeg ook altijd zeg…) en bepaalde stukken van het titelnummer Random en Shiva.
Voor mij is het een album dat na enkele luisterbeurten nog steeds geen herkenning oproept. Not my Cup of Tea, is mijn oordeel. My apologies.

Ik vind hem dan weer fe-no-me-naal
Dé ontdekking uit het Metal Album van de Week-topic tot nu toe!

Intussen heb ik deze er weer een paar keer tussengesmeten in het kader van MAvdW, en ik moet toegeven dat de eerste verwondering er nu wel een beetje af is. Ik blijf het een heel degelijke plaat vinden (zeker voor een debuut), maar de songs missen toch wel een beetje body na tig beluisteringen. Laat ons zeggen dat de cd-titel heel goed gekozen is als we over de compositie spreken. Maar ik kijk geïnteresseerd uit naar een volgende release, die voor mij iets gedestilleerder mag zijn.

Het Franse Hectic Patterns levert met Random een geweldig debuut af. De band maakt technische death metal en doet dat op een erg goede manier. Nergens verzand het in overdadige technische nummers. Er is ruimte voor de songs, maar ook voor de technische snufjes. Wat ik ook mooi vind is dat er ruimte is gegeven aan de bassist. Erg gaaf dit!
De teksten hadden misschien wel wat beter gemogen, maar de vocalen zijn ook erg lekker! De afwisseling van de brute grunt met de wat meer "verstaanbare grunt" doen het hier goed.
Ja een erg lekker album!

Ik schroef mijn mening een halfje op. Ik ben toch wel redelijk goed te spreken over Random, en kan er met plezier naar luisteren. Een om te bewaren.