EPMD - We Mean Business (2008)

mooie tracklist..

ik ben hier echt benieuwd naar.. Bij rock the bells kondigden ze het nieuwe album al aan en zeiden dat ie echt dope wordt.. Ik kan niet wachten tot deze uitkomt...

Heb twee nummers gehoord en die waren niet slecht, maar wat saai.

It's here

GELEKT:D

Op rock the bells deden ze ook al 1 nummer van dit album.
Die klonk echt geweldig! hoop dat het een leuke plaat is.

Uit de intro:

Come with the broken language like Smoothe da Hustler and Trigger.

Respect!

Eerste indruk (na één gehele luisterbeurt): bout.

ik vind het zeker niet slecht, het luistert allemaal lekker weg. kwaliteit is er weinig.

Bij Roc-Da-Spot kreeg ik een beetje het gevoel terug door de beat, maar de andere beats doen het hem niet bij mij.
Track met KRS-ONE digg ik ook wel de rest is wat zaai, zal het nog een luister beurt geven.

Niet al te best wat EPMD hier laat zien, laat ik wel wezen slecht vind ik het nergens worden. Wat Nega zegt, de tracks luisteren redelijk goed weg. Een aantal gastartiesten weet het album op enkele punten zelfs vermakelijk te maken (Method Man, Redman en ook Raekwon). Over het algemeen, de rede dat ik het niet al te best is, vind ik de producties te simpel en vind ik de raps wat ongeinspireerd klinken. Dit is niet een project wat ik in het vervolg graag zal herbeluisteren maar het is ook geen project dat de ik de grond in wil boren.

Het eerste deel van de plaat is echt zwaar kut (op Blow na): vervelende en simpele beats met irritante deuntjes, klote-refreinen, twee MC's waarvan je je afvraagd waarom ze nog rappen (ze waren al nooit werelds, en nu zie je wat er uiteindelijk over is gebleven) en gastartiesten die achter de feiten aanlopen (dat is overigens het gehele album het geval). Vooral KRS-One maakt zich belachelijk door zijn verschrikkelijke verse met lyrics die zo voorspelbaar zijn als het sterven van ieder wezen. Vanaf Listen Up wordt het iets beter en klinkt het af en toe nog wel leuk, maar zeker niet meer dan dat. Twee sterren, en daar mogen de heren blij mee zijn.

Zeker verslechterd deze heren, terwijl ze dit jaar live nog in goede doen waren.

weer een illusie armer..

Inderdaad Al bevalt ie de derde keer ietsje beter, voor wat het waard is..

Mja, ik vind het wel een redelijk goed album. Er staan wel een paar goede nummers op. Puttin' Work In, Roc-Da-Spot, Yo en They Tell Me.
Niet gedacht dat ze nog een album zouden maken, had eerder een nieuw album verwacht van Def Squad.

Nou nou nou, ik heb dit album nog niet geluisterd maar hun eerste 3 albums zijn wel keiharde classics, of je er van houdt of niet. Ik ben erg benieuwd naar dit album.. Ga em snel luisteren...

En dat blijkt zo de vijfde luisterbeurt toch wat waard. Natuurlijk, het is niet zo goed als het debuut, natuurlijk, het is tot in de details toe voorspelbaar, maar soms vind ik het gewoon erg lekker klinken, en de wisselwerking tussen de twee MC's is nog steeds aanstekelijk. 3*

Wat is je punt?

Dat jij zei 'ze waren al nooit werelds'. (De vraag is natuurlijk weer of dat nodig is om classics te droppen.)

Dat is inderdaad de vraag. Of vind je soms dat de heren wereld-MC's zijn, (user) EPMD?

ze zijn niet DE beste mc's, maar als duo hebben ze toch zeer goede albums uitgebracht.. Dat wilde ik alleen zeggen.. En ik heb niet al te hoge verwachtingen van dit album.. Maar goed... En je hoeft niet per se een super-mc te zijn om een classic te droppen.. Bijv. Jungle Brothers..

Ik heb die track nummer 1 al is gehoord en kan me herinneren dat Raekwon zeer goed op dreef is op die track....

Niet heel slecht, maar ook nergens heel goed...Paar goede nummers en dat was het ook.. 3*

Raekwon, Keith Murray, Havoc en Redman lijken me toch wel dope featurings....

Ik heb het toch ook helemaal niet over hun eerste drie albums?

Maar toch...EPMD hoort zeker bij de beste hip-hop groepen van de business. Logisch dat zo'n uitspraak reacties opwekt...

Ik zeg alleen dat het nooit wereld-MC's zijn geweest?

Klinkt wel lekker eigenlijk, beats klinken best ok, maar de gastartiesten komen wel telkens met de hardste verses

Leuke featurings, ook al hebben ze niet echt iets te melden, behalve Method Man op Never Defeat 'Em, die ik wel een dope verse vind hebben. De beats zijn best lekker, met als hoogtepunt Blow, en met als dieptepunt Listen Up, wat een gedrocht. Maar Bac Stabbers klinkt al een stuk beter (sample heb ik ook wel eens gebruikt). De tweede helft van het album is duidelijk een stuk beter dan de eerste, en het album begint me dan ook steeds meer te boeien.
EPMD is een van de weinigen die niet veel veranderd is qua hip-hop geest. Ze zijn niet mainstream gegaan. Al met al een 3,5* omdat ik het toch wel een leuk album vind.