Al jaren in mijn bezit en hier toch geen berichten

Aan mij de eer dus.
Het eerste nummer is meteen lekker tegendraads qua zang(eres) en met veel breaks en tempo wisselingen en ge(mis)bruik van instrumenten.
Zelfs voor een prog liefhebber gebeurt er wel erg veel maar de aandacht is meteen gepakt.
De zang (Kat Ward + bas & piano) springt er meteen uit maar de gitaar

snaren worden wel heel vakkundig bespeeld (Kieren Johnstone). De chemie tussen de 2 oprichters spat uit elk nummer. Maar de drummer (Cris Nelson) past zich naadloos aan.
Misschien niet het meest toegankelijke, maar zeker erg prettig plaatje.