Omar Rodriguez-Lopez - Old Money (2009)

Waarom op Stones Throw?

Huh? Stones Throw goes rock?

Omdat Omar Rodriguez Lopez dope is.

Muah.

Goeie plaat weer van Omar. Weer instrumentaal, weer op de grens van jazz, prog en elektronica. Een heerlijke gestructureerde brei.

Omar Rodriguez Lopez - Old Money



Na dit gehoord te hebben vind ik het genre rock (op deze manier) goed bij het label passen. Dat komt door de geweldige instrumenten die op zorgvuldige manier worden toegepast.

Omar Rodriguez Lopez is een geweldige muzikant met veel liefde en gevoel voor zijn vak. Op dit album wordt aandacht besteed aan rock, met soms een electronic of jazzy sfeertje.

Elk nummer zit goed in elkaar en bevat een prachtige opbouw.
Tempowisselingen maken deze plaat erg aangenaam.

Ik ben erg onder de indruk van de kracht die dit album uitstraalt.
Mooie melodieuze stukken gitaar blijven zich volgen achter elkaar.
Er lijkt wel geen einde aan te komen, een lange reeks uiterste kwaliteit driekwartier lang, petje af.

Het album is niet geschikt om erg vaak te luisteren, want dan wordt je het wel snel zat. Maar als je hem af en toe eens opzet blijf je dingen in de muziek ontdekken en zo hou ik een plaat graag achter me.

Ik vind zo’n album wel iets voor Stones Throw, een label dat naar mijn mening absoluut niet eenkennig is. Omar ken ik van The Mars Volta en daar ben ik weliswaar niet weg van zijn gitaarspel maar ik kon het wel goed waarderen. Zo ook op dit album, sterker nog zijn solowerk ligt mij wel beter. Een mengelmoes van verschillende genres (electronic, rock en jazz) maakt het tot een veelzijdig project. Private Fortunes is mijn favoriete track op dit album; dat ik verder zeer vermakelijk vind, het is op sommige momenten iets te druk en daardoor is het geen album voor alledag.

De beste uit zijn drieluik van deze maand.
Btw, er zit trouwens een nieuw Mars Volta album aan te komen. Ze zijn in de mix-fase.

Ik kreeg de promo opeens over de post gestuurd, maar ik mis op deze plaat een beetje werkelijk creatieve ideeën. Met het af en toe geweldige psychedelische geluid wordt op het eerste gehoor bar weinig leuks gedaan. Het is toch weer een beetje een show de gitaarkunsten gebeuren geworden, terwijl het ondanks de soms toffe razernij vaak te willekeurig klinkt om je in een echte trip te laten belanden.

Toch wordt er regelmatig een geweldig geluid gecreëerd, zoals in het korte 1921.

Private Fortunes is zo ontzettend sterk! als ik die track alleen al hoor wil ik gelijk weer het album opzetten. Wat een prachtig nummer met een erg aanstekelijke melodie.

4,0-->4,5
Old Money blijft boeien. Het kans zich wat mij betreft meten met de betere Mars Volta albums.

Even chaotisch als TMV?

Ligt er maar net aan wat je chaotisch vind he? Ik vind TMV helemaal niet zo chaotisch. Ik zou zeggen: Luister het album.

Is dit album zijn beste tot nu toe?

Tja dat ligt ook helemaal aan je smaak. Ik vind het wel een van zijn meer toegankelijke albums.

Maar zoals ik eerder zei:

Toch wat jammer, vind ik persoonlijk. De man is een erg goed gitarist maar prefereert er altijd van alles bij te doen. Het is nooit gewoon drums/bas/gitaar/(zang), maar altijd weerklinkt er wel een extra gedubt stukje, een extra snufje elektronica, een extra loopje.

De instrumentatie zou bij meer eenvoud naar mijn mening veel beter tot zijn recht komen. Dan bedoel ik niet eenvoud in muziek, maar in gelaagdheid dus.
Dat is duidelijk gebleken bij El Grupo Nuevo voor mij. Drukke plaat, maar waar inderdaad niet meer ingezet word dan basisinstrumentarium en zang.

ik geef het maar gewoon 5 sterren. echt geweldig

Deze plaat van Omar Rodriguez ken ik nog niet, maar gezien zijn geweldige voorgaande werk moet ik dit echt nog eens gaan checken. Valt niet mee, die kerel brengt sneller platen uit dan ik ze kan beluisteren....

Eh, ondertussen wel dus, 1 van zijn betere als je het mij vraagt.....