Elektric Music - Electric Music (1998)
mijn stem
1 stem
Duitsland
Electronic
Label: Synthetic Symphony
-
The Young Urban Professional (4:42)
-
Sunshine (5:41)
-
Another Day (5:04)
-
Friends (4:27)
-
Call on Me (3:34)
-
Together We Can Do It All (5:37)
-
Out of This World (3:49)
-
Only a Dream (5:36)
-
Shallow Grave (3:57)
-
Falling (4:01)
-
Sunshine [Reprise] (3:23)
-
The Long Way (7:01)
-
Call on Me [Acoustic Mix] * (3:33)
-
Sunshine [Acoustic Mix] * (3:46)
-
Sunshine [Dream Mix] * (4:09)
-
Sunshine [Electro Mix] * (5:21)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
56:52
(1:13:41)
Links
Spotify
0
geplaatst: 18 maart 2009, 20:56 uur
Het blijft over het algemeen een vraag waar leden van bekende groepen meekomen als ze een solo-album maken. Zo ook dit Electric Music een project van Kraftwerkman Karl Bartos. Wat gelijk opvalt is de fijne open produtie die maakt dat het lijkt of Bartos en zijn collega Markus Flöhr, op gitaar, bij me in de kamer staat.
Al na de eerste paar noten van The Young Urban Professionel zit ik in een feel good stemming. de tekst sluit zich daarbij aan. Heerlijke electro-pop waar niets mis mee is. De songs die volgen hebben dit karakter ook en hebben daar door de kracht de meest depri stemming in een vrolijke te doen veranderen. Hier en daar moet ik dan ook denken aan het up tempo werk van The Beatles vermengt met New Musik. Ja, en dan de stem van Karl Bartos die is erg prettig om na te luisteren. Die is helder en voor zo ver ik kan nagaan haast accentloos.
Hierdoor vliegt het uur van de Europese persing zo aan me voorbij. Echter de Japanse is verijkt met vier interessante mixen. Hierop is te horen wat een beetje spelen met het mengpanel met muziek kan doen. Persoonlijk vind ik de akoestische mixen het interessantst, omdat die goed laten horen dat de composities van Bartos staan als een huis.
Al na de eerste paar noten van The Young Urban Professionel zit ik in een feel good stemming. de tekst sluit zich daarbij aan. Heerlijke electro-pop waar niets mis mee is. De songs die volgen hebben dit karakter ook en hebben daar door de kracht de meest depri stemming in een vrolijke te doen veranderen. Hier en daar moet ik dan ook denken aan het up tempo werk van The Beatles vermengt met New Musik. Ja, en dan de stem van Karl Bartos die is erg prettig om na te luisteren. Die is helder en voor zo ver ik kan nagaan haast accentloos.
Hierdoor vliegt het uur van de Europese persing zo aan me voorbij. Echter de Japanse is verijkt met vier interessante mixen. Hierop is te horen wat een beetje spelen met het mengpanel met muziek kan doen. Persoonlijk vind ik de akoestische mixen het interessantst, omdat die goed laten horen dat de composities van Bartos staan als een huis.
* denotes required fields.
* denotes required fields.