Lightwave - Cantus Umbrarum (2000)
mijn stem
1 stem
Frankrijk
Electronic
Label: Horizon
-
The Door (0:35)
-
The Mirror of Shades (10:29)
-
A Mineral Light in the Subterranean Sky (5:48)
-
Into the Labyrinth (1:04)
-
Such a Delicate Music in the Woods (2:42)
-
Down, Down, Down (4:27)
-
To the Deep (8:42)
-
Waterfalls (1:41)
-
The Deep Music of a Rolling World (3:48)
-
Drops & Life (1:21)
-
Silent Souls (3:34)
-
Geological Memories (2:14)
-
Farewell to Darkness (3:14)
-
Erebus (8:13)
-
Elysian Fields (10:06)
0
geplaatst: 13 januari 2009, 20:08 uur
Dit is een bijzonder live-album van het Franse duo Lightwave. De heren Christian Wittman en Christoph Harbonnier hebben er namelijk voor gekozen dit in de groten van Choranche te laten plaats vinden. Het resultaat daarvan is op dit album terecht gekomen.
Aan het begin van het album hoor ik een man in het Frans het een en ander vertellen. Volgens mij heeft hij het over het ontstaan van de grotten. Daaronder zijn sferische geluiden te horen uit voornamelijk de electronica-winkel. Het roept daarmee een mooi beklemende sfeer op wat een grot ondanks de grootte ruimtes toch kan hebben. Aan de steeds donker wordende klanken krijg ik het gevoel dat we stapje bij stapje dichter bij de kern van de aarde komen. Gevoelsmatig is het contact met de maatschappij verbroken en ben ik geheel op de gids aangewezen.
De muziek daaronder loopt in lange donkere patronen van klanken. Als de muziek minder donker wordt heb ik het gevoel dat er met een lantaarn iets wordt uitgelicht wat de moeite waard is om te bezichtigen. Tijdens mijn bijzonder tocht verlies ik steeds meer het gevoel van tijd. Het normale dagelijks leven lijkt niet meer te bestaan. Uit kou en het licht uit de lantaarn bestaat mijn leven nu. De afdaling in de grot roept ook spanning op. Niet te plaatsen klanken roepen vragen op en doen mij beseffen hoe klein ik eigenlijk ben in deze onmeterlijke ruimte onder de grond. Het contact met de andere toeristen is intens.
Tijdens de tocht onder grond stort een deel van de grot in wat voor de nodige spanning zorgt. Hierna wordt de tocht voorzichtig hervat. en zijn er geluiden te horen die aan dieren doen denken. Daarna is de spannng van de grot opnieuw voelbaar. Zo tegen het einde aan heb ik het gevoel of ik in een tunnel zit die mij naar het normale leven moet brengen. In een mum van tijd flitsen alle verse indrukken door mijn hoofd. Waarna ik terugkeer in de maatschappij van alle dag. Een fraai duister album komt bijzonder tot een eind.
Op deze site zijn foto's en verdere informatie te vinden van de grot waar dit album is opgenomen. http://www.grottes-de-choranche.com/en/actualites/index.asp
Aan het begin van het album hoor ik een man in het Frans het een en ander vertellen. Volgens mij heeft hij het over het ontstaan van de grotten. Daaronder zijn sferische geluiden te horen uit voornamelijk de electronica-winkel. Het roept daarmee een mooi beklemende sfeer op wat een grot ondanks de grootte ruimtes toch kan hebben. Aan de steeds donker wordende klanken krijg ik het gevoel dat we stapje bij stapje dichter bij de kern van de aarde komen. Gevoelsmatig is het contact met de maatschappij verbroken en ben ik geheel op de gids aangewezen.
De muziek daaronder loopt in lange donkere patronen van klanken. Als de muziek minder donker wordt heb ik het gevoel dat er met een lantaarn iets wordt uitgelicht wat de moeite waard is om te bezichtigen. Tijdens mijn bijzonder tocht verlies ik steeds meer het gevoel van tijd. Het normale dagelijks leven lijkt niet meer te bestaan. Uit kou en het licht uit de lantaarn bestaat mijn leven nu. De afdaling in de grot roept ook spanning op. Niet te plaatsen klanken roepen vragen op en doen mij beseffen hoe klein ik eigenlijk ben in deze onmeterlijke ruimte onder de grond. Het contact met de andere toeristen is intens.
Tijdens de tocht onder grond stort een deel van de grot in wat voor de nodige spanning zorgt. Hierna wordt de tocht voorzichtig hervat. en zijn er geluiden te horen die aan dieren doen denken. Daarna is de spannng van de grot opnieuw voelbaar. Zo tegen het einde aan heb ik het gevoel of ik in een tunnel zit die mij naar het normale leven moet brengen. In een mum van tijd flitsen alle verse indrukken door mijn hoofd. Waarna ik terugkeer in de maatschappij van alle dag. Een fraai duister album komt bijzonder tot een eind.
Op deze site zijn foto's en verdere informatie te vinden van de grot waar dit album is opgenomen. http://www.grottes-de-choranche.com/en/actualites/index.asp
* denotes required fields.
* denotes required fields.