Yusef Lateef - 1984 (1965)

Deze plaat past helemaal in de tijd, want het is een rare freejazzplaat die wel heel veel vraagt van de luisteraar (denk aan Ornette Coleman, John Coltrane). Vooral de titeltrack is nou niet een nummer dat je graag luistert omdat het zo mooi is.

De titeltrack is veelbelovend: intrigerend, illuster, wat dreigend zelfs, met dat onaardse gekreun van Lateef. Dat is voor mij wel gelijk de sterkste compositie. De tracks die volgen, hebben toch een wat vaster stramien, al klinkt het nooit al te conventioneel op deze Lateef-plaat.

Lateef zelf, te horen op tenor sax, hobo en fluit, staat uiteraard in het middelpunt van de belangstelling, maar wordt ook uitgekiend bijgestaan door pianist Mike Nock, bassist Reggie Workman en drummer James Black. Vooral de pianist levert een markante bijdrage met enkele knappe solo's.

3,5 sterren