Marine Girls - Lazy Ways (1983)
mijn stem
17 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Cherry Red
-
A Place in the Sun (2:31)
-
Leave Me with the Boy (1:50)
-
Falling Again (1:46)
-
Love to Know (2:52)
-
A Different Light (2:22)
-
Sunshine Blue (2:05)
-
Second Sight (2:58)
-
Don't Come Back (2:01)
-
That Fink, Jazz-Me-Blues Boy (1:32)
-
Fever (2:14)
-
Shell Island (2:27)
-
Lazy Ways (2:42)
-
Such a Thing (2:22)
-
You Must Be Mad (2:02)
0
geplaatst: 24 september 2023, 20:45 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Marine Girls - Beach Party (1981) / Lazy Ways (1983) - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Marine Girls - Beach Party (1981) / Lazy Ways (1983)
Marine Girls werd achteraf bekend als de eerste band van Everything But The Girl zangeres Tracey Thorn, maar de twee albums die het Britse trio aan het begin van de jaren 80 maakte zijn absoluut interessant
Drie schoolvriendinnen begonnen aan het begin van de jaren 80 een bandje. De muziek van het bandje deed niet heel veel, maar de muziek van Marine Girls was de start van de carrière van Tracey Thorn. Met de kennis van nu zijn de wat rammelende albums van Marine Girls behoorlijk invloedrijk en ook veel beter dan destijds werd erkend. De uiterst sober ingekleurde songs van Marine Girls hebben iets eigenzinnigs, maar het drietal schreef ook flink wat songs die snel memorabel blijken. Bij de start van Marine Girls had Tracey Thorn haar stem nog nauwelijks ontdekt, maar ze zou snel na het uit elkaar vallen van de band worden geschaard onder de mooiere stemmen uit de popmuziek. En terecht.
Marine Girls werd in 1980 geformeerd in het Britse Hertfordshire en viel in 1983 alweer uit elkaar. Tijdens het bestaan van de band deed de muziek van Marine Girls niet zo heel veel, maar achteraf bezien zijn de twee albums die de band maakte absoluut interessant. Marine Girls bestond uit drie schoolvriendinnen, onder wie de zussen Gina en Jane Fox. Gina werd uiteindelijk vervangen door haar jongere zus Alice, die een deel van de zang voor haar rekening nam, terwijl Jane de bas bespeelde.
De zussen Fox werden bijgestaan door ene Tracy Thorn, die zich in eerste instantie beperkte tot de gitaar, maar die uiteindelijk bleek te beschikken over een bijzondere stem. Tracey Thorn formeerde na het uit elkaar vallen van Marine Girls samen met Ben Watt de band Everything But The Girl, die tot op de huidige dag met veel succes aan de weg timmert.
Marine Girls viel me in de vroege jaren 80 niet echt op, maar na het lezen van de autobiografie van Tracey Thorn ging ik op zoek naar de muziek van de band, die inmiddels ook beschikbaar is via de streaming media platforms. Tracey Thorn noemt in haar autobiografie de muziek van The Raincoats en Young Marble Giants als belangrijke inspiratiebronnen en invloeden van beide bands zijn duidelijk herkenbaar op de twee albums van Marine Girls.
Beach Party uit 1981 en Lazy Ways uit 1983 liggen in muzikaal opzicht in elkaars verlengde, maar op het tweede album van het drietal komen de songs net wat beter uit de verf, wat ook de verdienste is van de productie van Stuart Moxham, die met zijn band Young Marble Giants een van de vergeten meesterwerken van de jaren 80 maakte.
De muziek van Young Marble Giants in het algemeen en de minimalistische basloopjes van Stuart’s broer Phil in het bijzonder klinkt nadrukkelijk door in de songs van Marine Girls, die uiterst sober zijn ingekleurd met eenvoudige akoestische gitaarakkoorden, postpunk achtige basloopjes en wat elementaire percussie. Het is muziek die aan alle kanten rammelt, maar dat geeft de songs van Marine Girls een bijzondere charme.
De twee albums van Marine Girls hadden aan het begin van de jaren 80 een beter lot verdient, maar ze zijn uiteindelijk best invloedrijk geweest. Zeker wanneer Alice Fox en Tracey Thorn de vocalen delen hoor je songs die absoluut invloed hebben gehad op de ontwikkeling van het nog alternatieve geluid uit de jonge jaren van Bananarama, terwijl de songs waarin Tracey Thorn in vocaal opzicht het voortouw nemen veel laten horen van het geluid waarmee Everything But The Girl een paar jaar later zo succesvol zou zijn.
De songs van Marine Girls klinken op Beach Party en Lazy Ways behoorlijk eenvoudig en lo-fi, maar hoe vaker ik naar de songs van het Britse drietal luister, hoe dierbaarder ze me worden. Ik hou van de ruwe charme van de songs op het debuutalbum van het drietal, maar ook de met net wat meer zorg gemaakte songs op het tweede en laatste album van Marine Girls spreken zeer tot de verbeelding.
Met de oren van nu is het lastig te begrijpen dat de albums van het Britse drietal slechts in kleine kring werden opgepikt aan het begin van de jaren 80, maar het is nooit te laat om de muziek van Marine Girls op de juiste waarde te schatten. Ik luister relatief vaak naar Everything But The Girl, maar ook Beach Party en Lazy Ways van Marine Girls gaan vanaf nu nog vaak voorbij komen. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Marine Girls - Beach Party (1981) / Lazy Ways (1983) - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Marine Girls - Beach Party (1981) / Lazy Ways (1983)
Marine Girls werd achteraf bekend als de eerste band van Everything But The Girl zangeres Tracey Thorn, maar de twee albums die het Britse trio aan het begin van de jaren 80 maakte zijn absoluut interessant
Drie schoolvriendinnen begonnen aan het begin van de jaren 80 een bandje. De muziek van het bandje deed niet heel veel, maar de muziek van Marine Girls was de start van de carrière van Tracey Thorn. Met de kennis van nu zijn de wat rammelende albums van Marine Girls behoorlijk invloedrijk en ook veel beter dan destijds werd erkend. De uiterst sober ingekleurde songs van Marine Girls hebben iets eigenzinnigs, maar het drietal schreef ook flink wat songs die snel memorabel blijken. Bij de start van Marine Girls had Tracey Thorn haar stem nog nauwelijks ontdekt, maar ze zou snel na het uit elkaar vallen van de band worden geschaard onder de mooiere stemmen uit de popmuziek. En terecht.
Marine Girls werd in 1980 geformeerd in het Britse Hertfordshire en viel in 1983 alweer uit elkaar. Tijdens het bestaan van de band deed de muziek van Marine Girls niet zo heel veel, maar achteraf bezien zijn de twee albums die de band maakte absoluut interessant. Marine Girls bestond uit drie schoolvriendinnen, onder wie de zussen Gina en Jane Fox. Gina werd uiteindelijk vervangen door haar jongere zus Alice, die een deel van de zang voor haar rekening nam, terwijl Jane de bas bespeelde.
De zussen Fox werden bijgestaan door ene Tracy Thorn, die zich in eerste instantie beperkte tot de gitaar, maar die uiteindelijk bleek te beschikken over een bijzondere stem. Tracey Thorn formeerde na het uit elkaar vallen van Marine Girls samen met Ben Watt de band Everything But The Girl, die tot op de huidige dag met veel succes aan de weg timmert.
Marine Girls viel me in de vroege jaren 80 niet echt op, maar na het lezen van de autobiografie van Tracey Thorn ging ik op zoek naar de muziek van de band, die inmiddels ook beschikbaar is via de streaming media platforms. Tracey Thorn noemt in haar autobiografie de muziek van The Raincoats en Young Marble Giants als belangrijke inspiratiebronnen en invloeden van beide bands zijn duidelijk herkenbaar op de twee albums van Marine Girls.
Beach Party uit 1981 en Lazy Ways uit 1983 liggen in muzikaal opzicht in elkaars verlengde, maar op het tweede album van het drietal komen de songs net wat beter uit de verf, wat ook de verdienste is van de productie van Stuart Moxham, die met zijn band Young Marble Giants een van de vergeten meesterwerken van de jaren 80 maakte.
De muziek van Young Marble Giants in het algemeen en de minimalistische basloopjes van Stuart’s broer Phil in het bijzonder klinkt nadrukkelijk door in de songs van Marine Girls, die uiterst sober zijn ingekleurd met eenvoudige akoestische gitaarakkoorden, postpunk achtige basloopjes en wat elementaire percussie. Het is muziek die aan alle kanten rammelt, maar dat geeft de songs van Marine Girls een bijzondere charme.
De twee albums van Marine Girls hadden aan het begin van de jaren 80 een beter lot verdient, maar ze zijn uiteindelijk best invloedrijk geweest. Zeker wanneer Alice Fox en Tracey Thorn de vocalen delen hoor je songs die absoluut invloed hebben gehad op de ontwikkeling van het nog alternatieve geluid uit de jonge jaren van Bananarama, terwijl de songs waarin Tracey Thorn in vocaal opzicht het voortouw nemen veel laten horen van het geluid waarmee Everything But The Girl een paar jaar later zo succesvol zou zijn.
De songs van Marine Girls klinken op Beach Party en Lazy Ways behoorlijk eenvoudig en lo-fi, maar hoe vaker ik naar de songs van het Britse drietal luister, hoe dierbaarder ze me worden. Ik hou van de ruwe charme van de songs op het debuutalbum van het drietal, maar ook de met net wat meer zorg gemaakte songs op het tweede en laatste album van Marine Girls spreken zeer tot de verbeelding.
Met de oren van nu is het lastig te begrijpen dat de albums van het Britse drietal slechts in kleine kring werden opgepikt aan het begin van de jaren 80, maar het is nooit te laat om de muziek van Marine Girls op de juiste waarde te schatten. Ik luister relatief vaak naar Everything But The Girl, maar ook Beach Party en Lazy Ways van Marine Girls gaan vanaf nu nog vaak voorbij komen. Erwin Zijleman
0
geplaatst: 19 februari 2024, 07:43 uur
Mooie plaat dit, wel grappig dat dit dan bij Post Punk staat op Discogs maar dan wel een hele lichte versie. Marine Girls stond op een compilatie van inderdaad Post Punk platen daar ken ik het van en uiteraard later met Ben Watt en EBTG. Erg fijn geproduceerd ook, mooi geluid in de opname. Vind het niet zo lo-fi eigenlijk wel spaarzaam. Hele fijne zang en heerlijke melodieën. Nog niet op lp gekochte. Wat slechte kritieken op de 2017 herpersing op vinyl, anders maar een orig persing zoeken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.