The Doors - Live in Philadelphia '70 (2005)

Sterk concert met als uitschieter Mystery train. Wat is dat toch een nummer dat zich leent om langgerekt gespeeld te worden. Dat zelfde geldt voor Been down so (goddamn) long/ Rock me.

Jim is ook goed bij stem en niet zo onder invloed als op sommige andere concerten.

4,5 ster voor vooral de tracks Ship Of Fools, Mystery Train, Maggie M'Gill en Been Down So Long/Rock Me Baby;

Overige tracks ook goed uitgevoerd, maar voor de zoveelste keer intens luisteren naar bekende nummers zoals o.a. RB, WTMIO, LMF, etc. blijft moeilijk als je al sinds 1982 tig keer Absolutely Live hebt gehoord, tig keer Alive She Cried sinds 1983, tig keer Live at the Hollywood Biowl sinds 1987 en tig keer In Concert sinds 1991 -

De krenten in de pap zijn toch de door mij aangehaalde 4 tracks; ken dit album zelf pas sinds een paar maanden hoewel het al in 2005 werd uitgebracht. Mijn eerste Doors-manie liep van 1982 tot 1988, de tweede van 1991 (door de film van Oliver Stone en vele boekuitgaven over de Doors) tot 1995 en recentelijk sinds januari/februari jl. dankzij de downloads via internettorrents (de erven Morrison en Courson hebben genoeg posthuum opgestreken m.i. - en de nog levende bandmembers hebben allang hun schaapjes op het droge!)

Ik wil aan mijn vorige mening nog toevoegen: dit concert zou door kunnen gaan voor Absolutely Live II als tegenhanger van de zgn. live elpee uit 1970, met name van de tracks 1 tot en met 11 en nr 18 - jammer dat ze indertijd niet tot deze conclusie konden komen.............