Cohen in het Fries (2008)

Ik ben zeer aangenaam verrast! Klinkt ook onverwacht mooi in het Fries en dat is ook de meerwaarde van deze tribute. De beste vertolkingen vind ik toch De Swalkerinne, Ik Wol Dy op Sa'n Dei Noch Net by My Wei, Suzanne en Hallelujah. Een van de mooiste Cohen-tributes die ik ken.

Wat een contrast op één cd. De helft van de artiesten vertolken de nummer fantastisch, maar er zijn er ook bij, die het totaal verprutsen.

Mijn favorieten: Draai My Rûn, Libben, Libben, Libben, Hallelujah, Ljochtblauwe Reinjas en De Swalkerinne.
Al moet ik bij die laatste zeggen, dat Gurbe Douwstra de tekst en de bedoeling van het lied niet helemaal heeft begrepen volgens mij. Het klinkt op deze cd een vrolijk lied, maar de inhoud van het nummer is verre van vrolijk. Ik herinner mij een live versie van Cohen zelf, waarbij op het einde van het lied, zelfs een traan over het gezicht van Cohen rolt.

Naast deze goede vertolkingen toch ook nog even aandacht voor de bar slechte: Met stip op nummer één 'Earst Nim Ik Manhattan', Robbie van Wieren. Dit briljante nummer van Cohen wordt hier neergezet als Marco Borsato achtige nederpoptroep! Wat een ellende, die stem. Doet me als kers op de taart ook nog denken, aan de stem van het matrasje van de friese muziekscene: Syb van der Ploeg! (das dus niet positief!)

Maar als je dit soort nummers even skipt, is het een super cd. Nynke Laverman hallelujah: Stop allemaal maar met coveren van dit nummer, beter dan deze versie, wordt het nooit meer!

Fries is mooi, alleen jammer van Cohen.

Heb je dit album uberhaupt wel een keer geluisterd? Of alleen dat halve nummer, wat je dinsdag hoorde...

Nadat ik dit album oppervlakkig bij een vriend van mij had geluisterd, besloot ik deze maar even te lenen van mijn vader om te kijken of ik mijn mening na de avond moest bijstellen.

Het mag bekend zijn; ik heb een grote liefde voor Leonard Cohen, een minder grote liefde voor Friese troubadours. Deze combinatie kon dus een beetje twee kanten opgaan: óf de Friese troubadours weten de muziek van Cohen op opmerkelijke wijze te verkrachten óf de muziek van Cohen is bestand tegen deze aanval op zijn heilige huisjes.

Helaas moet ik concluderen dat het meer het eerste is, dan het tweede. Er staan op deze plaat een aantal 'aardig' covers (om meer interpretaties van de artiesten: tekst vertaald naar het Fries, melodielijn in grote lijnen gekopieerd van het origineel), maar daar is het dan ook wel mee gezegd. De meeste der artiesten weten er maar weinig van te bakken en de artiesten waar ik dan persoonlijk nog wel wat van verwachten, Piter Wilkens, stelde ook behoorlijke teleur met zijn variant op het nummer Lover, Lover, Lover. De vrouwen redden de eer nog een beetje - Nynke Lavermans zingt Hallelujah aardig maar meer ook niet en Elske de Wall geeft een aardige interpretatie van Dance Me To The End Of Love - maar de rest van de cd maakt verder nergens meer wat goed eigenlijk.

Een 1.5*

Hoe langer ik er naar luister, hoe minder het wordt. Ik blijf bij mijn eerdere recensie, maar de draken die tussen de aardige nummers staan, drukken een te grote stempel op de cd! -1 dus 2,5*

Meegenomen in Dokkum, Friesland. In de auto al een keer afgespeeld, ik vind het niet verkeerd.
Ik wil pas na wat intensere luisterbeurten een oordeel vellen.
Leuk om je Fries wat bij te spijkeren, de melodiëen hebben hun nut al bewezen, toch?

Deze mooie plaat in de mooie, maar nog wat onbegrijpelijke Friese taal, wordt hier niet erg gewaardeerd, me dunkt.

ik vraag me af waarom, want de covers zijn goed gekozen, prima uitgevoerd en het geheel is erg sfeervol. Ik bekijk vanmiddag de bijgevoegde dvd nog eens, nou, petje af voor die Friezen!

dan hebbie deze nog niet gehoord, echt 1000x beter

Cohen-the Scandinavian Report (2009)