The Delgados - Universal Audio (2004)

Ik moet het nieuwe Delgados-album nog even wat draaibeurten gunnen. Het bombast van 'Hate' en 'The Great Eastern' is grotendeels weggelaten, maar het onweerstaanbare popalbum dat ik ervan verwacht had is het toch ook niet. Zo op het eerste gehoor hebben de kalme 'Pull the wires from the wall'-achtige nummers de overhand.

Dat gezegd hebbende heeft het waanzinnig aanstekelijke 'Everybody Come Down' alles in zich om een ongelooflijke alternatieve radiohit te worden.

Kan je de muziek van deze band vergelijken met een andere band? Ken deze band helemaal niet...

Hm.. da's een lastige. Ze lijken misschien nog wel het meest op bands als The Apples In Stereo en Beulah, maar dan niet zo frivool en (naar mijn mening) een stuk beter. Althans op hun eerste twee fantastische albums, daarna wordt het een stuk bombastischer à la Mercury Rev. Maar die vergelijking wordt vooral vaak gemaakt omdat knoppenfestisjist Dave Fridmann hun album 'Hate' heeft geproduceerd.

Oke. Dit is genoeg informatie om te weten dat ik de band wel wil leren kennen.

En ze staan morgen in Nighttown en vrijdag in De Helling. Ik ben benieuwd!

EIN-DE-LIJK de Delgados in Nederland! Als je morgen een gast met een shirt van Delusions Of Adequacy ziet rondspringen, dan ben ik dat.

En? Nog MuMe-adepten naar de Delgados gaan kijken?

Overigens gaat dit album alvast 0,5* omhoog naar 4*. Ik heb het de laatste dagen voor het optreden bijna non-stop gedraaid en het wat tegenvallende geluid na de eerste draaibeurt heb ik toch echt aan de kant moeten schuiven. Eerdaags komt er misschien nog een halfje bij en dit wordt zeker een plaat voor in mijn jaarlijst van '04.

[edit] Fuck it. 4,5* voor deze plaat. [/edit]

Spannend zeg. Ik heb deze cd nog altijd niet gehoord...

Ja, ik was er bij (droeg een grijs overhemd met korte mouwen met daarop zwarte strepen en stond op de tweede rij, een beetje naar links). Het was erg mooi! En ook een stukje steviger dan ik verwacht had, wat me wel beviel. Het was een erg goed concert! Come Undone is een erg mooi liedje en Everybody Come Done een behoorlijke kneiter van een (potentiele) hit inderdaad. Na afloop heb ik nog The Great Eastern gekocht (voor 10 euro!). Die zal ik straks eens opzetten.

Het voorprogramma Cass McCombs was trouwens erg slecht. De zanger had een goede strot, maar daar was ook alles meegezegd.

Hey Herman, hoorde jij toevallig bij dat groepje op R'dam CS waar ook een meisje met een LP van Universal Audio onder haar arm bij zat? Schoot me even te binnen.

Ja, klopt! Als je een meisje met half lang bruin haar bedoelt, tenminste. Hoe kom je daar zo bij? Zat jij in de buurt?

Nou, aangezien jij naar Leiden moest zou je op hetzelfde perron hebben moeten staan als ik. En in retrospectief vond ik één persoon uit dat groepje wel erg veel op een foto die ooit op MM heeft gestaan lijken.

Oh! Grappig, ik wist allang niet meer dat er ooit een foto van mij op MM heeft gestaan. Maar er stonden wel veel mensen op dat perron... Knap dat je me er dan toch nog uit wist te pikken. Ik heb jou niet herkend, maar weet dan ook niet hoe je eruitziet.

Wat weergaloos mooi dit... Adembenemend. Ik heb het genre 'pop' maar even toegevoegd bij dit album. Erg mooi geschreven liedjes, prachtige heldere gitaarmuziek, en wat een mooie stem heeft de zanger zeg, zelden gehoord! (De zangeres zingt ook niet mis trouwens). Bits of Bone kan bij mij héél lang op de repeat staan. Voorlopig 4,5* + een zoektocht naar vorige albums...

Een halfje d'r bij. Het valt me op dat de early adopters (Aerodynamic en J.A.K.) ook meteen de laagste stemmen hebben uitgedeeld? Misschien nog 's draaien, jongens?

Tja... Van Aero begreep ik al dat 'ie het via de 3voor12 luisterpaal had geluisterd. Mijn eigen ervaring met het slechte geluid uit die paal is dat je soms onterecht al snel een stempel 'matig' erop drukt... En [email protected]. is gewoon niet zo viersterrerig

Prima plaat. Niet alle nummers zijn even geslaagd (ik vind de zangeres niet echt geweldig), maar liedjes als Girls of valour kan ik tientallen keren achter elkaar horen. 3,5*.

Ik begin deze band net te ontdekken. Eigenlijk te laat want ik geloof dat ze uit elkaar zijn, maar het klinkt zeker niet verkeerd. Ik krijg de liedjes die ik ken maar niet uit mijn hoofd. Vooral Everybody Come Down is heerlijk aanstekelijk. Ik ga dit album binnenkort denk ik toch een keer aanschaffen.

Fantastische plaat van een fantastische band , poppier dan het nog betere Hate. Maar wat een nummers zijn Get Action! , girls of Valour, the city consumes us , Is this all that I came for en everybody come down. Zonde dat ze niet meer bestaan . superplaat

Is This All That I Came For, Everybody Come Down, Sink Or Swim, The City Consumes Us zijn mijn favorieten, maar de rest mag er ook zeker zijn!

4,0*

Prima plaat! zonde dat ze gestopt zijn, ik heb met deze nu al hun platen, en zou echt geen favoriet kunnen aanduiden: peloton, hate, of deze. alles van ze is écht erg goed. 4,5*

We zijn ruim een decennium later... Weer eens geluisterd en maar weer eens een berichtje hier. Deze muziek heeft mede dankzij de uitstekende songwriting en kraakheldere productie de tand des tijds helemaal doorstaan. Dat geldt sowieso voor de twee catchy powerpopliedjes "Everybody Come Down" en "Girls of Valour", die nog altijd even relevant en aanstekelijk zijn en de twee onbetwiste hoogtepunten van het album zijn. De meeste nummers waar Emma Pollock alleen zingt zijn driekwartsballades ("Sink Or Swim", "The City Consumes Us", "Keep on Breathing"), deze zijn toch wat minder en doen nu opeens sterk denken aan de band Sixpence None the Richer. Van de overige liedjes zijn "I Fought the Angels", "Is This All That I Came For", "Get Action!" en "Bits of Bone" zeker de moeite waard. Uiteindelijke blijkt het toch meer een album om je favorieten op de repeat te zetten dan het geheel in één ruk uit te luisteren.

18 jaar later eindelijk ook ontdekt…
Gekocht voor een euro of 5. Ja, ik koop nog cd s. Bij een LP of CD is de betrokkenheid groter. En die heb je nodig om echt van een plaat te genieten.
Enfin, wat een ontdekking!
Ik hoor hier -betere -Sundays in, wat 10000Maniacs, de betreurde Kirstie McCall zelfs (derde nummer). En ook wel meerdere gitaarpopgroepjes van de jaren 90. (Judybats en Cavedogs bvb)
Heerlijk!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: The Delgados - Universal Audio (2004) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: The Delgados - Universal Audio (2004)
De Schotse band The Delgados wist de cultstatus nooit echt te ontstijgen, maar had op basis van de vijf geweldige albums die de band uit Glasgow gedurende haar bestaan maakte echt veel meer verdiend

Na het vorige week verschenen soloalbum van Emma Pollock kwam de muziek van haar voormalige band The Delgados bij mij weer op de radar. De Schotse band maakte tussen 1997 en 2004 vijf albums en het zijn albums die allemaal op hun eigen manier goed zijn. De albums die de band maakte met topproducer Dave Fridmann worden over het algemeen gezien als de beste albums van de band, maar ik ben momenteel vooral gecharmeerd van de zwanenzang van de band. Universal Audio staat immers vol met geweldige popsongs, die aan de ene kant bijzonder lekker in het gehoor liggen en aan de andere kant het unieke en eigenzinnige stempel van de altijd wat onderschatte Schotse band dragen.

Een paar dagen geleden besprak ik het nieuwe soloalbum van de Schotse muzikante Emma Pollock (check absoluut het echt uitstekende Begging The Night To Take Hold). Als ik luister naar de muziek van Emma Pollock duurt het over het algemeen niet lang voordat ik er een album van haar voormalige band The Delgados bij pak en dat was de afgelopen week niet anders.

Ik ben dit keer wat dieper in het oeuvre van de band uit Glasgow gedoken en niet zonder gevolg. Ik leerde de muziek van The Delgados aan het eind van de jaren 90 kennen en was direct gecharmeerd van Domestiques (1996) en Peloton (1998), waarna de Schotse band met het in 2000 verschenen The Great Eastern wat mij betreft haar meesterwerk afleverde. Na The Great Eastern volgden nog twee albums, Hate uit 2002 en Universal Audio uit 2004, maar die konden in mijn herinnering niet tippen aan het album uit 2000.

Ik heb de afgelopen week het helaas compacte oeuvre van The Delgados de revue nog eens laten passeren. Ik vind nog altijd dat de band vijf uitstekende albums heeft gemaakt, maar ik vind The Great Eastern inmiddels het op een na beste album van de Schotse band. De afgelopen week beviel de zwanenzang van The Delgados me immers het best en dat had ik niet verwacht.

Het knappe van het oeuvre van de band uit Glasgow is dat alle albums een eigen gezicht hebben. Dat gezicht werd op The Great Eastern en Hate voor een belangrijk deel bepaald door de productie van Dave Fridmann, die destijds stevig aan de weg timmerde met zijn werk voor met name The Flaming Lips. Voor Universal Audio werd geen beroep gedaan op de Amerikaanse topproducer, waardoor het album weer meer als een album van een eigenzinnig bandje uit Glasgow klinkt.

De albums van The Delgados zijn ook stuk voor stuk albums met twee gezichten, want het maakt nogal uit of Emma Pollock of Alun Woodward tekent voor de leadzang. Het contrast tussen de songs van de twee is op Universal Audio nog wat groter dan op de vorige albums.

De songs waarin Emma Pollock de leadzang voor haar rekening neemt zijn vooral bitterzoete en oorstrelend mooie popsongs. Het zijn in een aantal gevallen popsongs zoals ook bands uit Glasgow als Belle & Sebastian en Camera Obscura die kunnen maken, maar het zijn ook popsongs met het unieke stempel van The Delgados.

De songs die worden gezongen door Alun Woodward klinken totaal anders. De Schotse muzikant laat zich in zijn songs beïnvloeden door een aantal decennia Britse popmuziek. Ik hoor flink wat Beatlesque elementen in de songs op Universal Audio, maar ook een band als XTC (die zich natuurlijk ook liet beïnvloeden door The Beatles) heeft invloed gehad op de songs op de zwanenzang van The Delgados.

In mijn herinnering was het heilige vuur wel wat verdwenen op Universal Audio, maar ik hoor het nu toch totaal anders. Het is een album met een serie geweldige songs en het zijn songs die laten horen dat er in 2004 nog wel degelijk muziek zat in de Schotse band. Het blijft jammer dat het oeuvre van The Delgados is blijven steken bij vijf albums. Alun Woodward is momenteel een triatlon coach en Emma Pollock brengt zo af en toe eens een album uit (wel erg goede albums overigens). In 2023 was er een korte reünie tour van The Delgados, maar van een nieuw album lijkt helaas geen sprake. Erwin Zijleman