X-Clan - Mainstream Outlawz (2009)

Nice. Toch wel een cd die je is moet gaan checken als deze uitkomt.

dayumn, rapt ie nog ? :O

De X-Clan genoot begin jaren ’90 heel wat aanzien met de albums To the East, Blackwards (1990) en Xodus (1992). Na dit laatstgenoemde project raakte de Clan voor lange tijd uit het zicht. Pas in 2006 kwam hier verandering in, na de tragische dood van Professor X kwam een aantal leden van de X-Clan weer bij elkaar en zij leverden het nauwelijks geslaagde Return from Mecca af. Ook dit jaar komt de sterk uitgedunde clan met een album: Mainstream Outlawz, een album dat volgens kopman Brother J aan moet tonen dat hiphop, net als de X-Clan, nog steeds levend is.

Sterk uitgedund is trouwens een understatement, het heeft namelijk het meest weg van een veredeld soloproduct van rapper Brother J, die op elke track te horen is en maarliefst negen solo’s levert. Op de overige nummers gaat hij de collaboratie aan met gastartiesten die geen lid zijn van de X-Clan; Bun B is daar het meest spraakmakende voorbeeld van.

Muzikaal gezien heeft de Clan een switch gemaakt: stonden ze eerst bekend om de funky invloeden, nu zijn het met name pompende beats die er te horen zijn. Dit is helaas geen verbetering; sterker nog, de producties, van onder meer The Are en DJ Slip, raken kant noch wal. Het is met name de slecht in het gehoor liggende synth, die in bijna elk nummer te horen is en het niveau omlaag haalt. Bijvoorbeeld op Thru My Eyez, waar het desbetreffende instrument slechts een paar tonen kent die dan ook nog eens continu herhaald worden. Daarnaast is de aanwezige drum niet bepaald een lust voor de oren, vaak klinkt het te hard of te schel (zoals op Prime Time Lyrics).

Kan Brother J dan nog wat van het album maken? Helaas, ook hij doet weinig goeds. Aan zijn stem ligt het niet, deze doet wat denken aan die van Ice Cube; laag en goed volgbaar. Helaas is het gebrek aan inspiratie wel duidelijk hoorbaar; zo wisselt de rapper zelden van tempo én klinkt hij eentonig, daarnaast zijn de onderwerpen die aangesneden worden ook nog eens cliché; het niveau is dat van een gemiddelde gangsterrapper die met de nodige zelfverheerlijking op de proppen komt. Zo ook op Still Up In the Game, waar de zinnen er vaak ongeveer zo uitzien: “I been in this game for like 16 plus//Blood, sweat and tears, from van to tour bus/Before Myspace, before online stores//Before gangsta rappin’ was the soup du jour.”

Toch is er hier en daar wel sprake van een lichtpuntje en Wiz Degrees is daar een voorbeeld van. Dit nummer kent een typische westcoastbeat, met de omhoog gekickte geluiden. Daarnaast is het pianoloopje ook een fraai element. Brother J rapt dit keer met heel wat meer emotie in zijn stem, maar blijft tekstueel gezien niet boeiend.

De X-Clan is niet meer wat het geweest is en eigenlijk mag er ook niet over een clan gesproken worden, aangezien het slechts Brother J met wat producers is dat de klok slaat. Het ooit gehaalde niveau kan bij lange na niet gehaald worden; wat overblijft is een standaard en zwak album. Tekstueel wordt het nergens goed, de producties weten het album eveneens niet naar een hoger level te tillen. We kunnen dus stellen dat Mainstream Outlawz alles behalve een product is dat aantoont dat hiphop nog levend is, of dat de X-Clan nog een rol van betekenis kan spelen.

Deze recensie is ook op www.hiphopleeft.nl verschenen.