Seven Nautical Miles - Every Ocean Reversed (2008)

Na een tip van Joy4ever dit album eens beluisterd en ik heb er wel wat tijd in moeten steken voordat het kwartje viel.
Allereerst: Wat een schitterende hoes zeg Prachtig en geeft je ook meteen een goed idee van wat je kan verwachten. We zien een blauwe serene diepte op de achtergrond en op de voorgrond een soort van gruwelijke monster. Dit komt mooi terug op het album.
De nummers kennen dezelfde twee lagen en hoewel de sludge meer op de voorgrond is bevallen de post-rock stukken me beter.
Deed me een beetje denken aan Panopticon waar ik hetzelfde gevoel had.
De productie is een schot in de roos. Het thema is oceanisch en dat stralen alle nummers perfect uit. Moeilijk te omschrijven, maar het zorgt wel voor een extra dimensie.
Een band om in de gaten te houden want met zo'n debuut staat ons nog veel te wachten.

Dit album is mede geproduceerd door Magnus Lindberg van Cult of Luna. Als je veel naar postrock/sludge luistert ga je (on)bewust vergelijken. In dat licht bezien is Seven Nautical Miles een geweldige band. Juist die combinatie van postrock en sludge maakt dit tot een zeer aangename luisterervaring. Er heerst een schitterende sfeer en je wordt er geheel in opgezogen. Tekstueel vind ik het ook erg fraai. Awesome .

Het album begint erg krachtig met het nummer Crane waarbij een geluidsmuur aan gitaren op de luisteraar wordt losgelaten. Daarna wordt al vrij snel wat gas teruggenomen en begint Mathias Öystilä te brullen. Ik moet zeggen dat ik dit wel beter heb gehoord maar het kan er zeker mee door. Als Mathias is uitgebruld wordt het nummer een stuk interessanter gezien het prachtig stukje progrock wat er volgt. "Can you feel what's inside of me? You are everything for me" brult Mathias vervolgens in Hide Away The Sun. Eén van de mooiste en meest intense nummers. Helaas kan ik nergens de lyrics vinden van dit album dus ik moet deels maar gissen waarover wordt gezongen. Het komt wel vrij persoonlijk over, met veel emotie. Eén van de kenmerken die me zo aanspreekt in dit genre. Our Eyes wil ik er graag even uitlichten, het mooiste nummer op dit album. Prachtige melodie en met veel gevoel gezongen.

Lijkt wel een kloon van Cult of Luna, nergens origineel of verrassend. De nummers worden wel goed gespeeld maar het is allemaal zo voorspelbaar. Doe mij het origineel dan maar.

Ik vind het meer op Isis lijken. De 4* die hier staat is wel een beetje een krappe, maar ik waardeer het zeer dat deze band haar kopieerwerk tenminste serieus neemt en er wat mooi van maakt. Niet elke band kan origineel zijn, en dat zou ik ook niet willen. Dit is prima zo. Dit album kent meerdere mooie momenten.