Tony Bennett - Cloud 7 (1955)

Nadat ik had vastgesteld dat Frank Sinatra naar mijn smaak waarschijnlijk de beste crooner was (al had ik dan ook een groot zwak voor Bing Crosby), begon ik mij te interesseren voor andere vergelijkbare zangers, niet alleen crooners maar ook vocalisten die meer tot de jazz gerekend moeten worden. Het is een groot genoegen om op deze wijze allerlei voortreffelijke artiesten te leren kennen, al moet ik er wel bij zeggen dat er maar weinigen zijn die Sinatra evenaren. Ook Tony Bennett niet. Ten eerste heeft hij weliswaar een goede stembeheersing en bovendien een goed in het gehoor liggende, beetje hese stem, maar het beeldende zingen, het tot leven brengen van een song, dat is hem niet in dezelfde mate gegeven als Sinatra. Bij veel albums verslapt mijn aandacht bovendien een beetje als het album vordert, terwijl ik bij Sinatra doorgaans a.h.w. op het puntje van mijn stoel zit. Bij dit album valt het echter reuze mee, want Bennett (die hier zo'n jaar of dertig is) zingt zeer overtuigend en komt af en toe zelfs in de buurt van het niveau van Sinatra, daarbij geholpen door uitstekende songs. Bovendien wordt hij begeleid door een kleine groep fijne jazzmusici en brengt hij de songs op geloofwaardige wijze, daar waar het op de opnames die ik al kende wat vlak blijft. Aanrader in het genre.