Jill Tracy - The Bittersweet Constrain (2008)

Cabaret-achtige pop doet het altijd prima in huize aERo en daarom bevallen de nummers van Jill Tracy op dit album The Bittersweet Constrain ook zo uitstekend.
Een vleugje Fiona Apple, en wat rustige Dresden Dolls. Denk aan een bedrijvige nachtclub met kleine tafeltjes en daarop van die kleine lampjes, een podium en een schitterend zingende exotische uitziende dame genaamd Jill Tracy.
Voer voor liefhebbers van genoemde Fiona Apple, Dresden Dolls maar ook Ute Lemper mag niet onvermeld blijven. En ach, als je van Tori Amos houdt is dit misschien ook het proberen waard.

Ja, een wat jazzy Tori Amos, dat is mijn eerste indruk. Een fijne collectie sfeervolle, met name door piano gedragen, nummers. Het is wel wat veel van hetzelfde, maar als je ervoor in de bui bent ... 3,5*

Na de muziek wat meer gehoord te hebben begint het me toch wat te storen. De vergelijkingen welke aERo noemt kloppen allemaal; de sfeer van de cabaret-achtige pop wordt idd neergezet, maar de som der delen werkt uiteindelijk, voor mij, niet echt. Geef mij de voorbeelden maar. Bij deze uitgesproken sfeer-muziek ben ik toch wel voor wat meer originaliteit en eigenheid. Dat gezegd hebbende blijft het een prima cd, maar wel een half puntje eraf.