Napalm Death - Time Waits for No Slave (2009)

Ziet er weer erg lekker uit, Smear Campaign was iig erg goed.

Tot nu toe de beste release uit 2009 Ik vind 'm gemakkelijk beter dan Smear Campaign, en komt zowaar in de buurt van The Code Is Red... het beste ND-album van de afgelopen 10 jaar (vanaf Inside the Torn Apart). Misschien had het iets rauwer geproduceerd kunnen worden, maar dankzij dat heerlijke geschreeuw, kun je een term als 'glad' of 'gepolijst' toch niet gebruiken

Tjah, met een 2.5*-stem en een 3*-stem lijkt mij dat niet zo moeilijk

En je maakt mij nu wel erg benieuwd. Ik heb Napalm Death nooit echt gevolgd, maar Smear Campaign was wel killer, en imo ook beter dan hun eerste platen.

Voorlopig een 3.5*. Napalm Death levert hier weer een plaat af waar ze trots op mogen zijn. Alles klinkt weer lekker extreem, met een mooie sfeer en vooral erg goede vocalen, die de (heel erg clean klinkende) muur van geluid goed aanvullen.

Het enige nadeel is de té lange speelduur. Bij SC vond ik het al te lang, deze is nog eens wat langer. Met deze intensiteit had ik er graag even een rustpunt bij gehad.

Dat openingsnummer heeft zo'n vette groove, en zo'n geweldige variatie in vocalen. De rest van het album moet ik nog op me laten inwerken, maar dat openingsnummer vind ik in ieder geval al ongelooflijk vet!

Plaat met leuke momenten, maar de te lange duur doet afbreuk aan de kwaliteit van de luisterervaring. Jammer.

True, de plaat duurt gewoon veel te lang om echt de volle 50 minuten te kunnen boeien.

same story.......
aardige grind, lelijke hoes, meer van het zelfde
de ACDC van de extreme metal

Op dat gebied ja..
Gorefest had naar mijn weten ook wel die titel. Extreme metal in catchy vorm. Dit is natuurlijk onvergelijkbaar. De nieuwe AC/DC vind ik grappig genoeg niet te pruimen om dezelfde reden: de te lange speelduur doet afbreuk aan de 'feeling'. Bij AC/DC het 'rock-gevoel', bij Napalm Death het 'platwals-effect'.

off topic, waarvoor excuus, maar Rock and Roll Train is toch wel een HEERLIJK nummer!

Ik ben 'm alweer vergeten. Betekent niet veel goeds volgens mij.

Time Waits for no Slave bevalt me iets beter denk ik.

ach ja, een Napalm plaatje is sowieso altijd best ok

En ik ken de rest niet eens

ach, onderling inwisselbaar

Wel korter ik ga er toch eens achteraan

Productioneel zit het niet helemaal lekker, waardoor o.a. de stijlwisselingen te weinig benadrukt worden. Ook het geluid is kunstmatig opgeblazen, waardoor deze niet natuurlijk en vloeiend meer klinkt (en na een tijdje dus gaat vermoeien). Dat is bijzonder jammer, want verder is het een uitstekend plaatje.

't Gaat ook meer een death metal kant op dan het vorige album dit, inclusief productie (het kunstmatig opgeblazen geluid waarover lambf het heeft). Overigens kun je alle vormen van electrisch versterkte muziek in feite kunstmatig opgeblazen noemen, daar heb ik dus verder helemaal geen problemen mee.

De plaat is op veel stukken ook net wat trager dan z'n voorganger. Maar hij is o zo bruut en groovend. Heerlijk album, vorig jaar wat over het hoofd gezien, maar een paar maanden terug toch maar eens meegenomen uit de platenzaak. Ben 'm weer volop aan het draaien de laatste week.

Dit is het eerste album wat ik echt heb beluisterd van Napalm Death.. en ik moet zeggen. Deze band ligt me erg goed in de smaak!

The brink of extinction vind ik zelf een zeer brute kick ass plaat!!

Ben al aardig op weg al hun albums aan te schaften en in me kast weg te zetten.

Fear, Emptiness, Despair en Words from the Exit Wound ontbreken nog in mijn collectie. Dat laatste album is het minst bekende Napalm Death-album op de site, en 't is maar de vraag of ik het ooit nog aanschaf.
Die albums vallen onder hun experimentele, meer mainstream gerichte albums en zulke begenadigde songwriters zijn de heren niet. Het live-album uit die tijd - Bootlegged in Japan - is geen topper.
Mijn interesse gaat uit naar een plaat vol met ruw energiek beukwerk, datgene waar ze bekend om staan. Met het album Time Waits for No Slave krijgt men in die zin waar voor zijn geld. Persoonlijk valt het me echter moeilijk om onderscheid te maken in hun laatste zes albums. Time Waits for No Slave bevat geen tracks die ik nou echt duidelijk kan aanvinken als de beste nummers, wel een heel aangename muur van geluid. Kom er toch een beetje op terug dat de line-up van From Enslavement to Obliteration de beste was. De huidige bezetting draait al jaren mee, en live zijn ze erg goed.

Een uitstekend grind/death album van deze Britten. Het gaspedaal gaat lekker open en hier en daar wordt een "rust" moment gepakt. Echter het blijft de volle 50 minuten genieten van een aangename muur van geluid.