Camper Van Beethoven - Telephone Free Landslide Victory (1985)

Nog helemaal geen berichten hier? Luister dit nu voor het eerst en ben verrast dat dit uit de jaren 80 komt. De folk/americanageoriënteerde muziek was in mijn beleving (bijna) helemaal weg in deze jaren. Dit klinkt dus voor mij erg verrassend, als een blauwdruk voor bands als Calexico en Guided By Voices. Doet me ook af en toe denken aan het recentere DeVotchKa. 4* zit er zeker in!

Erg jammer dat zo weinig mensen dit kennen in Nederland. Toch wel een klassiekertje hoor. Gewoon erg grappige en aanstekelijke muziek.

Take the Skinheads Bowling ken ik van de geweldige Left of the Dial-compilatie. Leuk nummer is dat, zal hier eens achteraan gaan.

Where the Hell Is Bill? is echt zo enorm legendarisch. Met afstand het gezelligste nummer ooit. Het bestaat uit een melig refreintje met de tekst (u raadt het al) Where, where the hell is Bill?. De coupletten bestaan uit een opsomming van dingen die Bill mogelijkerwijs aan het doen is. Misschien is hij naar de kapper om een schuine scheiding in zijn haar te laten maken, misschien is hij een Britse vlag aan halen en het is uiteraard ook mogelijk dat hij op zijn skateboard rondrijdt. Je kunt er maar een nummer mee vullen !

Take The Skinheads Bowling was nog wel een plaatje met einige airplay bij de KRO. Where the Hell is Bill is inderdaad hilarisch, maar mijn favoriet is toch heus Opi Rides Again / Club Med Sucks.

De band is overigens verder gegaan - en bekender geworden- als Cracker

Alleen David Lowery zit in Cracker hoor, de rest van CvB heeft er niks mee van doen.

ah, dat veklaart het kwaliteitsverschil

Verrassend leuke plaat van deze gekke band. Americana, folk, roots-rock, ska, punk en een dosis western muziek zorgen voor een toffe combinatie die erg fris in het gehoor ligt. De teksten zijn vaak erg grappig en geven een komische kijk op hun leven.

Nummers als Border Ska, The Day That Lassie Went to the Moon, Oh No!, Where the Hell Is Bill en Mao Reminisces About His Days in Southern China zijn slechts een paar hoogtepunten op dit verfrissende plaatje. Toch is er zeker wel 1 die er wat mij betreft bovenuit steekt: Opi Rides Again / Club Med Sucks.

De aanstekelijkheid, fijne melodiën en de humor maken dit een heerlijk grappig plaatje die mij op elk moment van de dag vrolijk kan maken. Of het nou een midzomernacht is of een koude regenachtige herfstdag, het maakt niet uit. 4*

Ja, de ontdekking van deze aparte band was voor mij ook aangenaam. Niet bijster originele of complexe muziek maar wel afwisselend en vrolijk. Niet zoveel bands maken zowel instrumentals als vocale nummers. En hun instrumentals zijn erg pakkend. Haalt niet het intelligente niveau van bijv. Focus, maar gewoon leuke muziek. Dit is zeker hun beste CD.

Dit voelt aan als een grote pan soep, waar iedereen hun eigen ingrediënten in gooit, en waardoor het geheel steeds wat pittiger wordt. En het eindresultaat smaakt ook nog prima.
Een beetje vreemd, maar wel lekker.
Door de veelzijdigheid verveelt het niet, en de nummers zijn behoorlijk compact.
Een prettig zooitje ongeregeld.
Meer geschikt voor in de zomer, maar met de verwarming hoog, is er nu ook goed naar te luisteren.

Ik vind de instrumentaaltjes echt subliem....en natuurlijk lassie!