Gerard Cox - 't Is Weer Voorbij Die Mooie Zomer (1988)
mijn stem
5 stemmen
Nederland
Pop
Label: CBS
-
't Is Weer Voorbij die Mooie Zomer (4:28)
-
Morgen Wordt het Beter (2:37)
-
Wim (4:18)
-
Je Moet Je Verdriet Verbijten (3:31)
-
Die Goeie Ouwe Tijd (3:30)
-
Voor Mijn Dochtertje (3:41)
-
Ik Kom D'r Weer Aardig Overheen (3:12)
-
1948 (3:46)
-
Romeo en Julio (3:32)
-
Samen op de Charloise Lagedijk (2:51)
-
Dans op die Ouwe Manier (2:29)
-
Allemaal Zijn We Kapitalisten (2:43)
-
Airport Song (3:20)
-
Als Ik in Je Hart Kon Kijken (3:34)
-
Droeve Lisa (3:32)
-
Wat Jammer Toch Dat Alles Altijd Overgaat (2:23)
-
Jij en Ik Tegen de Rest (3:37)
-
Bejaardenhuis (3:12)
-
Coen (0:39)
0
geplaatst: 3 december 2008, 20:08 uur
Het beste van Gerard Cox staat hierop. "'T Is Weer Voorbij die Mooie Zomer" kent iedereen en is een klassieker, "1948" vind ik ook een erg mooi nummer.
0
geplaatst: 4 december 2008, 11:42 uur
Is Airport song een cover van Magna Carta?
"T is weer voorbij die mooie zomer is wel zijn meesterlied.
"T is weer voorbij die mooie zomer is wel zijn meesterlied.
0
geplaatst: 19 april 2009, 10:38 uur
vin13 schreef: "T is weer voorbij die mooie zomer is wel zijn meesterlied.
Het is zekers een mooie vertaling van het origineel, maar ZIJN meesterlied is het niet, de eer daarvoor gaat naar Arlo Guthrie...jawel de zoon van.. Hetzelfde met 1948, ook heel mooi gedaan, maar het origineel is van Gilbert O'Sullivan.
1
geplaatst: 1 maart 2019, 13:44 uur
Wat is een kringloopwinkel toch een mooi ding, want daar kwam ik een puntgaaf exemplaar tegen van dit verzamelalbum, min of meer een compilatie van zijn albums Vrijblijvend (1972) en 't Voordeel van de twijfel (1975). Beide succesalbums kwamen uit bij CBS.
Kwalitatief prachtig opgenomen nummers met arrangementen en orkest van Rogier van Otterloo en Dick Bakker. De meeste liedjes zijn door Cox vertaald, behalve: 1948, een nummer van Gilbert O'Sullivan in de vertaling van Kees van Kooten en Wim de Bie. En verder: Romeo en Julia en Wat jammer dat alles altijd overgaat, twee liedjes van Jules de Corte, en: Bejaardenhuis, vertaald door Michel van der Plas. Schitterend!
Als ik dat allemaal beluister, bekruipt me een gevoel van thuiskomen in de jaren zeventig, de tijd waarin ik opgroeide. Ik denk aan die scene in de TV-serie Q en Q waarin de jongens in de kelderkast van Bennebroek zitten opgesloten en overmoedig luid beginnen te zingen: 't Is Weer Voorbij die Mooie Zomer! Dat was dé hit van '74 die je op straat hoorde.
Die hit werd Gerard Cox door geëngageerd (links) cabaretesk Nederland in die dagen niet in dank afgenomen. Het is ook niet helemaal representatief voor het talent van de man. Vertaler/vertolker Cox is gewoon een hele goede zanger met het hart op de juiste plaats en met buitengewoon goed taalgevoel. Ik denk aan Wim, een vertaling van Don McLean's Vincent. Of Droeve Lisa van Cat Stevens. Dat is prachtig gedaan. Drie keer slikken doe ik bij Aznavour's Voor mijn dochtertje.
Nee, niet alleen maar jeugdsentiment, want dat blijkt maar al te vaak een troebele bron van emotie. De meeste nummers hebben de tand des tijds glansrijk doorstaan, zoals men dat zegt. Nog steeds mooi en goed. En … ik vraag me af - en nu wordt ik toch even weemoedig - of er nog artiesten van dit formaat bestaan in Rotterdam en omstreken.
Kwalitatief prachtig opgenomen nummers met arrangementen en orkest van Rogier van Otterloo en Dick Bakker. De meeste liedjes zijn door Cox vertaald, behalve: 1948, een nummer van Gilbert O'Sullivan in de vertaling van Kees van Kooten en Wim de Bie. En verder: Romeo en Julia en Wat jammer dat alles altijd overgaat, twee liedjes van Jules de Corte, en: Bejaardenhuis, vertaald door Michel van der Plas. Schitterend!
Als ik dat allemaal beluister, bekruipt me een gevoel van thuiskomen in de jaren zeventig, de tijd waarin ik opgroeide. Ik denk aan die scene in de TV-serie Q en Q waarin de jongens in de kelderkast van Bennebroek zitten opgesloten en overmoedig luid beginnen te zingen: 't Is Weer Voorbij die Mooie Zomer! Dat was dé hit van '74 die je op straat hoorde.
Die hit werd Gerard Cox door geëngageerd (links) cabaretesk Nederland in die dagen niet in dank afgenomen. Het is ook niet helemaal representatief voor het talent van de man. Vertaler/vertolker Cox is gewoon een hele goede zanger met het hart op de juiste plaats en met buitengewoon goed taalgevoel. Ik denk aan Wim, een vertaling van Don McLean's Vincent. Of Droeve Lisa van Cat Stevens. Dat is prachtig gedaan. Drie keer slikken doe ik bij Aznavour's Voor mijn dochtertje.
Nee, niet alleen maar jeugdsentiment, want dat blijkt maar al te vaak een troebele bron van emotie. De meeste nummers hebben de tand des tijds glansrijk doorstaan, zoals men dat zegt. Nog steeds mooi en goed. En … ik vraag me af - en nu wordt ik toch even weemoedig - of er nog artiesten van dit formaat bestaan in Rotterdam en omstreken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.