Dean Friedman - "Well, Well, " Said the Rocking Chair (1978)

Dean Friedman ken ik alleen van de hit 'Lydia'.
Half Man Half Biscuit heeft een grappig rocknummer dat 'The bastard son of Dean Friedman' heet.

Goeie herinneringen aan deze plaat.Lekker meebrullen met de yankee teksten.De songs zijn op zijn zachts gezegd van romantische inslag en ook een sociale observatie(shoppingbag ladies)
Mooi plaatje

Best een relaxed albumpje, Rocking Chair (It's Gonna Be All Right) is sowieso een heerlijke opener en alleen daarom is dit album al de moeite waard!
I've Had Enough & Lucky Stars klinken ook lekker en Don't You Ever Dare en S & M mogen er ook zijn! Nergens wordt het echt bijzonder, maar het is ook zeker geen straf deze plaat op de speler te leggen.

Ik heb een verzamel-cd van deze Dean Friedman en die bevat de meeste nummers van dit album en zijn titelloze dubuut van een jaar eerder. Op het eerste gehoor klinkt het wat 'fout' door de romantische inslag en het soft-rock idioom, maar er zit toch wel veel humor in die teksten. Veel tongue-in-cheek observaties. En Lydia is toch wel een bescheiden popklassiekertje.

Friedman is een goeie zanger en ook zijn nummers zijn over het algemeen dik in orde. Vind dit erg leuk om naar te luisteren op een zondagmorgen als deze. Weet je wat, ik zet 'm weer eens op...

Ik heb wel een enorme zwak voor Dean Friedman en vind dit wel zijn leukere album. Het begint al goed met Rocking Chair. Deli Song is ook erg leuk met een conversatie in vol een restaurant. Muzikaal zit het degelijk in elkaar, de teksten zijn grappig. Muziek die je blijft waarderen.