TKO - In Your Face (1984)

TKO betekent voor mij zoveel als “technical knock out”, een boksterm, en dit is hun tweede album na het debuut uit 1979 (!). Hoe ben ik bij deze groep gekomen: het jaartal 1984 was nogal een vet metaljaar in mijn beleving.
Bij deze groep heeft nog schoon volk meegespeeld: Ken Mary (drums en o.a. Fifth Angel, House of Lords), Kjartan Kristoffersen (gitaar) en Scott Earl (bass), beiden bekend van Culprit.
De muziek is traditionele metal uit die periode, niet echt mijn ding meer omdat in dat jaar zoveel mooie albums uitkwamen. Het is zeer stevige Amerikaanse hardrock / metal in het straatje van Mötley Crüe en Ratt met een schreeuwerige zanger, wat ik vandaag de dag niet zo goed meer kan verdragen. Die zanger werkt soms zelfs op mijn zenuwen. Een kleine voldoende vind ik passen.

Deze ken ik niet. Heb wel hun 3e album 'Below the belt' sinds kort in huis. Aardig album en als ik deze een keer zie liggen voor een mooi prijsje dan gaat ie mee in de tas

Ik heb deze gisteren eens een paar keer gedraaid en ik moet zeggen dat het album mij bevalt. De zanger doet me wat denken aan Kevin DuBrow (Quiet Riot), maar wat ik nog beter vind aan dit album is het gitaarwerk. Het gitaarwerk staat lekker vol in de mix en er word hier en daar flink op los gesoleerd.
Voor liefhebbers van o.a. Quiet Riot en soortgelijke hard rock/heavy metal bands is dit een best gaaf album dat een goede weergave is van het genre in die periode.