Gallon Drunk levert met You, the Night ... and the Music toch wel een hele sterke plaat af. James Johnston, Mike Delanian, Joe Byfield en Nick Coombes zijn te horen op deze plaat. Vooral Johnston's rol is groot op deze plaat. Hij speelt onder andere de orgel op een ongewone manier en zingt op een nonchalante, maar nogal doordringende manier. Zijn stemgeluid lijkt ook wel een beetje op die van Nick Cave.
Cave's invloed is ook duidelijk te horen in de muziek. Johnston (die ook lid was van Nick Cave and the Bad Seeds) heeft duidelijk goed geluisterd naar Cave, en dan vooral naar zijn Birthday Party periode. Het album valt wel te omschrijven als een soort van retro-album. De swamp rock van CCR (goed te horen in de psychedelische gitaarriffs vol echo's en distortion), de tribalistische drums, de maniakale en angstaanjagende orgel, de demonische agressie van Faust en de duistere sfeer van Nick Cave zijn allemaal verzameld om van dit album een uniek werkje te maken dat geen moment verveeld.
Sterkere en wildere rock 'n roll muziek is er eigenlijk niet te vinden in de 90's. Hoogtepunten als Some Fool's Mess en vooral The Tornado tillen dit album naar briljante hoogtes. Een zeer hoge 4/4.