John McLaughlin - Electric Guitarist (1979)

McLaughlin pakte hier de elektrische gitaar er weer eens bij, nadat hij met Shakti de afgelopen jaren akoestisch had gewerkt. Hij keert tevens terug naar jazzfusion.

Het is geen onaardige plaat, waarop enkele grote namen meedoen: Carlos Santana, Billy Cobham, Jerry Goodman (beiden Mahavisnu Orchestra), Jack Bruce en Chick Corea.

Deze muzikanten kunnen echter niet verhullen dat het niet McLaughlins sterkste album is. De composities zijn zwakker en minder avontuurlijk en uitdagend dan voorheen. Toch is het daarmee geen ondermaats album. Daarvoor zijn de muzikanten ook te goed. Het doet qua stijl soms wat denken aan Jan Akkermans fusion van eind jaren 70.

Al met al geen essentiele plaat, maar deze zit ook in het original album series setje, en het is absoluut geen straf om deze erbij te hebben.

Een halfje er bij speciaal voor Friendship (op MuMe staat een tikfout), het beste nummer wat nooit door Jan Akkerman/Focus is opgenomen.

heerlijke jazz! top plaat