Arno Adams - Ich Weit Desse D'r Bus (2004)

Hoe is het mogelijk dat Arno Adams zo weinig bekendheid geniet? Met die vraag heb ik me lange tijd beziggehouden. De man uit Belfeld brengt met regelmaat prima albums uit, die echter nauwelijks worden opgepikt. En dat is jammer, want zelfs als je de Limburgse taal niet machtig bent is dit de moeite van het beluisteren meer dan waard.

Zelf ben ik er opgroeid en heb ik er 25 jaar met veel plezier gewoond. Hoewel ik door de jaren heen mijn horizon heb verbreed en diverse muziekstijlen ben gaan waarderen, ben ik altijd een speciale interesse blijven houden voor de muziek uit mijn moerstaal. Arno Adams is een artiest die voor mij in hetzelfde rijtje staat als Gé Reinders, Neet Oet Lottum en uiteraard ook Rowwen Heze. Het zijn artiesten die op heel eigentijdse wijze hun karakteristieke muziek mooi weten in te kleuren met teksten die uit het leven gegrepen zijn.

Teksten die handelen over alledaagse thema’s zoals geloof en vergeving (Effe Biechte), een heimelijke liefde (Moeiste Maedje) en het gemis van een dierbare (Haaj Opa Leef). En zo zijn er nog tien andere prachtnummers die handelen over allerhande onderwerpen die vooral melancholie, eenvoud, puurheid en authenticiteit uitstralen, zowel tekstueel als qua instrumentale begeleiding.

De Belfeld Blues van de romanticus uit het gelijknamige dorp blijft mij boeien. Ich Weit Desse D’r Bus kan van mij dan ook een goede score tegemoet zien: 4*.