Vomit Remnants - Indefencible Vehemence (2001)

In mijn voornemen om een berichtje achter te laten bij (op MuMe) minder bekende albums waar ik toch een zwak voor heb, trekken we naar het land van de rijzende zon, het vroegere isolationisme, de hoogwaardige technologie en natuurlijk de brute en slammende death metalscène.

Een band uit die scène is Vomit Remnants, en mag voor mijn part ineens de beste Japanse (slam) death metalband genoemd worden. Ze ontpoppen zich op dit schijfje tot de Japanse Dying Fetus (weliswaar ten tijde van Infatuation With Malevolence). Het is hier al smerige groove wat de klok slaat. De zanger klinkt lekker bruut met zijn diepe grunt en gooit er af en toe een lekker schorre scream tegenaan, de drums klinken droog maar o zo lekker en de riffs gunnen je nek geen moment rust.

Niet alle nummers zijn even sterk, maar tracks zoals Prodigy of Solitude, Inherited Deformity (die riff die er naar het einde toe wordt ingegooid ) en 00 Buck Shot (dat begin... ) mogen wel meer gemaakt worden.

Doodse metaalfans, u hebt het gehoord, dit is een band om in de gaten te houden.