Yui - My Short Stories (2008)

Ik zei in mijn recensie van I Loved Yesterday al dat ik mij zorgen maakte over de richting van Yui's muziek. Gelukkig dacht Yui er zelf precies hetzelfde over en stapte ze een jaartje uit het publieke leven om zich te kunnen concentreren op wat ze zo goed kan, namelijk goede en eerlijke muziek te maken, en daarmee een alternatief te bieden voor al die digitale gefabriceerde J-pop groepjes. Het is Yui's goed recht om een jaartje uit het publieke leven te stappen, maar als je onder contract staat bij een grote platenmaatschappij heb je helaas ook een verplichting, namelijk een hoop muziekalbums uitbrengen, want geld moet rollen, zeggen ze.

En wat doe je dan? Inderdaad, een verzamelalbumpje. En gelukkig geen verzamelalbum vol nummers die ook al op de reguliere albums stonden, maar een verzameling b-kanten van singletjes die toch niemand koopt.

Een hele goede keuze als je het mij vraagt, ik heb Yui's b-kanten altijd al haar beste nummers gevonden. Dus als je alle b-kanten bij elkaar gooit heb je? Precies, het beste album van Yui.

Dit album weet het hele uur door te boeien met tranentrekkers als Last Train, Understand en It's Why Me. Maar vooral de feel-goed nummers doen het 'm, Skyline bijvoorbeeld is zo'n prachtig nummer om bij in het gras te liggen en al je zorgen te vergeten. Het hele album door komen mooie melodietjes en gitaarsolos langs. En vooral de teksten zijn sterk, maar die zijn Japanstalig dus een beetje moeilijk te verstaan, maar een vertaling is op het internet zo gevonden.

tl;ng: Een mooie, sentimentele en gevoelig poprockplaat van kwaliteit, alles wat je van Yui zou verwachten. Zeker een aanrader, ook voor luisteraars die nog niets met J-pop hebben.