Knifehandchop - TKO from Tokyo (2002)

tongue in cheek gabber with a smile. Zo zag ik Knifehandchop voor het eerst omschreven worden. Genoeg reden om er eens achteraan te gaan, met deze CD/EP als resultaat. En ik kan me ergens wel vinden in de omschrijving, al dient het woord "gabber" met een stevige korrel zout genomen te worden. Knifehandchop is Canadees, en daar is de hele hardcore scene uiteraard wat anders. Bij mij blijft de naam Fatboy Slim steeds bovenkomen, maar dat heeft waarschijnlijk veel te maken met het samplegebruik.

TKO From Tokyo is best een leuk, maar nogal vreemd album. Echt serieus is het allemaal niet, maar wel gevarieerd en apart. "Taking..." opent met een reggae voicesample, bijgestaan door een bass en leuk afgebroken voice sampletje. Het melodietje is bijna carnavalesque, maar wel leuk . "Hooked ..." vervangt de reggae door hip-hop, en ook de basses vallen in hip-hop ritme, al blijven de rest van de samples wel duidelijk in de electronic sfeer hangen. Leuk voicesamplegepruts en cleane samples zorgen voor een luchtige track. "I hate ..." is de eerste track met stevigere basses, maar meteen ook één van de minste tracks. Wat saaier, en nogal vervelende samples in dit nummer. "Not For The Billy" werd geremixed door Venetian Snares, en dat verbaast me ook niks, want een artiest als Knifehandchop zal hem ook wel liggen. Typische Snares stuff, al blijft deze mix ook redelijk luchtig.

Hierna volgen twee mixen van "Bounty Killer Killer", al hoor je het er niet echt aan. Wat mij betreft kom de DJ Aneurysm mix het best uit de verf, met lekker gedistorte basses en wat apartere ritmes. De Kid606 mix is wat te banaal en dreunt voort op een nogal irritant "net te snel" ritme. Topper van het album vind ik de Joseph Nothing mix van "Taking ...". Zelfde coole samples maar een wat steviger ritme dan de standaard versie. Vooral bij dit soorten mixen krijg ik een goede indruk wat er voor mij mist aan een artiest als Fatboy Slim. Toptrack. Afsluiten doet deze EP met de Noize Creator mix van Vertical. Voor diegene die de naam vaag herkennen, Duitse producer die ook eerder een track had op één of andere Terrordrome CD. Waarschijnlijk de stevigste track van de EP.

Al bij al een boeiende EP, maar best vreemd. Kan enkel zeggen dat het de moeite is om zelf eens uit te proberen. Hier zit wel wat in voor Fatboy Slim fans, Venetian Snares fans en gabber fans, maar 't is vooral de mix die je moet bevallen denk ik. Veel leuke voice samples en veel geklooi zorgen voor 4* bij deze EP.