Course of Empire - Telepathic Last Words (1998)

Het laatste album van dit collectief uit Dallas. Vreemd dat er toch nooit enige erkenning - lees media aandacht en relevante verkoopaantallen - zijn voortgekomen uit hetgeen de heren hebben uitgebracht. Een vergelijking die ik trek is met een band als Tribe After Tribe. Weinig commercieel succes, hoewel de media relatief positief waren over de Zuid-Afrikaanse band. Ook Course of Empire stoeit met ritmes, de bij vlagen donkere ondertoon en venijnige erupties vertonen veel overeenkomsten met Tribe.

Course of Empire is (was) een dwars gezelschap. Wars van trends en verwachtingspatronen trokken de heren hun eigen plan. Overdonderende drums, industriële elementen, geluidsescapades en onorthodoxe ritmes bepalen de sound. Toegankelijk is Telephatic niet maar het dwarse karakter van de platen van deze band vormt een grote aantrekkingskracht op mij.

Met bijna 70 minuten op de klok wordt er redelijk veel gevraagd van de luisteraar en zeker niet alles is even sterk. Desalniettemin ontvouwd er zich genoeg fraais naarmate de plaat aan je voorbij trekt. De naargeestige sfeer van Radio Teheran zet al de toon voor dit album, donker, zwaar, intens, afwisseling troef. Telepathic Last Words vormt een waardige afsluiter van een band die drie zeer intrigerende platen op de wereld heeft losgelaten. Zeer afwisselende intense muziek met een verslavende werking! Hoogtepunten te over; het dwingende New Maps, de donderslagen in Coming of the Century of het Oriëntaalse Persian Song, het is van een verbluffende schoonheid.