lambf
Drum'n'Bass, een genre waar ik niet al te positief tegenaan kijk. Niet omdat ik de muziek nu slecht vind, maar het meeste geratel uit die hoek doet mij niks. En toch komt er soms eens een release voorbij waarbij ik denk, dit is toch wel erg lekker spul. Neem deze 12" nu, de eerste twee minuten zijn nog niet zo interessant. Een beetje afstandelijke muziek, hoewel die diepe bassen wel erg vet zijn. Maar dan komt de verassing en komen de scheurende melodieën om de hoek kijken. Het is al gelijk duidelijk waar de nadruk van deze muziek komt te leggen, maar dat vind ik alleen maar beter. Hoewel het wat zoekend klinkt door het lage tempo en de muziek die steeds plaagstootjes uitdeelt, maar zich altijd terugtrekt, is er niks mis mee. Althans, voor een nummer of 2 niet, , maar na een tijdje hoop je eigenlijk toch op iets als een uitbarsting van chaos, wat sowieso wel vaak bij Drum'n'Bass ontbreekt. De muziek doet een beetje denken aan de betere uitgaves van Bong-Ra (bv. zijn eerste 2 12" op
Djax-X-Beats), maar dan met een veel helderder geluid. Het nummer Flat Out is saaier omdat het minder basmelodie bevat, maar laatste nummer is wel weer leuk. Alhoewel het wel duidelijk maakt dat snelle opvolgende ratels niet meteen goed klinken.