Ostara - Kingdom Gone (2002)

Lekkere plaat van deze Engelsen. Overstijgt vaak het label Neofolk naar mijn gevoel. Overlappingen naar het betere pop/wave werk. Uitschieters zijn voor mij het melancholische Bavaria, Overworld en persoonlijke favoriet Transsylvania.

Ik was Ostara eigenlijk al weer een beetje vergeten maar doordat Bavaria meedoet in de MuMe-ladder heb ik dit album er gelijk weer bij gepakt en het smaakte weer goed.
Het doet me denken aan de band waar ik zo gek van ben: Human Drama. Alleen zijn die iets donkerder en hebben wat meer gothic randjes waar Ostara op dit album juist luchtiger pop verwerkt.
Toch hoor ik wel veel overlap tussen deze 2 bands en het is dan ook vreemd dat Ostara weer wat was weggezakt bij mij. Gelukkig staan de spotlights weer op ze gericht en hoop ik hier meer users terug te zien binnenkort.

Folk met wat pop-randjes en klassieke instrumenten als bijvoorbeeld de cello: altijd goed natuurlijk.

Ook ik ben dit gaan beluisteren naar aanleiding van de Ladder.
Aardige popsongs inderdaad, al is de zang niet overal overtuigend en zijn enkele nummers misplaatst (March of the Rising Sun en Tatenokai).