Omega - Time Robber (1976)

Dit is de engelse versie.
De hongaarse versie heet Idorablo.
Ik twijfel erover, om van deze band, zowel de hongaarse als de engelse versies van de platen erop te zetten.
De Hongaarse zijn natuurlijk niet zo toegankelijk.
Echter zijn de hongaarse en de engelse platen niet hetzelfde qua muziek.

De absolute prijsnummers zijn Late Night Show en Don't Keep On Me Waiting. Echt prachtig gewoon.

Het belangrijkste stuk van de plaat (het twaalf minuten durende titelstuk) haalt het niet bij het uit 1974 stammende Suite, maar mag er toch zeker zijn. De twee minste tracks zijn ook echt een flink slag minder. Het rockende Accountants Dream vind ik zelfs ergerlijk. Invitation doet me ook weinig.

Maar door eerder genoemde tracks en met name de afsluitende track komt deze plaat toch op een flinke voldoende. Ik kan zelfs zeggen dat Late Night Show één van de mooiste spacerock/symforock composities is die ken. Het eindstuk met vrouwenzang en prachtige synths en clavecimbel is wonderschoon gedaan.

Progressieve spacerock van de andere kant van het IJzeren Gordijn, maar opgenomen in West-Duitsland.
Het is ook uitgegeven op het Bellaphon-label en kent een uitstekende productie van Peter Hauke (weet ik niet zeker).

Muzikaal ergens in de richting van Uriah Heep, Eloy en Nektar, met een zanger die niet altijd even goed te verstaan is, door zijn dikke accent.

Het accent ligt op sfeer het verhaal (geen idee waar het allemaal om draait), waardoor het muzikaal wat simpel is maar wel erg mooi. Gewoon flink wat lekkere synths, wat akoestische gitaar, strakke drums en ditto baslijnen. Late Night Show is echt waarlijk prachtig te noemen.