Joy Division - Les Bains Douches 18 December 1979 (2001)

Vreemd zo'n goed live album en nog geen enkel berichtje geplaatst hier,kortom waar blijven de Joy Division(voorheen Warsaw)fans ?

Joy Division eigenlijk een macabere naam aangezien de groep zijn naam heeft ontleend aan vrouwen die tijdens de tweede wereldoorlog opgesloten zaten in de nazi kampen aan hun vergassingsdood konden ontkomen of uitstellen door de nazi's lichamelijk te plezieren(the JoyDivision)

Terug naar de muziek die misschien niet altijd even gemakkelijk in het oor klinkt,maar als je de tijd neemt om
door de mistflarden heen te kijken de intensiteit en rauwheid dwars door je ziel gaat zoals het fenomenale These Days,New Dawn Fades en Atmosphere(waar goed te horen is waar the Cure de mosterd vandaan haalt !

Klein minpuntje het hemelse Decades staat er niet op,mede daarom momenteel in blijde verwachting van Heart and Soul (4 delige cd box)


met vriendelijke groet the viking

Uiteraard behoorlijke live plaat al is de geluidskwaliteit helaas matig te noemen. Desalniettemin een aardige indicatie hoe intens JD concerten zijn geweest.

Ah, waar ze hun naam vandaan hebben gehaald wist ik niet, cool om te weten.

Inderdaad een prima live-plaat. Eigenlijk een beetje een best of maar dan live. Geluidskwaliteit valt goed mee voor mij. Zeker in vergelijking met andere livespullen van JD.
Alleen stoor ik me een beetje aan de keyboards in Insight en Love Will... Ook jammer dat er nog wat nummers zijn aangeplakt (Amsterdam en Eindhoven). Ik hou altijd meer van een volledig optreden per cd.

ja alles werd meer lokaal bespeeld

maar toch prachtig en de moeite

Joy Division was live veel rauwer dan in de studio. Deze lp is eigenlijk de enige van alle live-albums die ik regelmatig draai, omdat de geluidskwaliteit, alhoewel niet helemaal perfect, superieur is aan alle andere live-albums. Dat wil zeggen: De nummers 1 t/m 9, die zijn opgenomen in Les Bains Douches te Parijs, hebben die goede kwaliteit. De overige tracks, opgenomen in Paradiso en De Effenaar zijn vrij matig. Toch een aanrader!

Voor diegenen die nog steeds volharden in hun bedenkelijke bewering dat JD muzikaal niet zoveel voorstelt, probeer dit album eens!
Eigenlijk vind ik JD live nog beter dan op plaat dit album is daar wat mij betreft het bewijs van. Wat een geweldig live album! Hoe vaker ik het draai hoe meer ik ga houden van die oneffenheden, die piepjes en kraakjes, het publiek dat door de liedjes heen fluit en schreeuwt! Dit album bevestigt ook mijn mening dat Hannet het echte geluid van JD toch een beetje heeft verkloot, want live zijn ze gewoon BETER!! Trouwens alle nummers zijn goed naar mijn mening 1t/m16

Daar zijn dan de meningen over verdeeld.....

De instrumenten klinken goed op deze liveplaat (en dat is bij JD al heel wat), maar de zang zit wel zeer irritant op de achtergrond, soms is deze bijna niet meer te horen. Jammer.

Dat ongepolijste vind ik juist mooi. Voor mij moet een live album als een live album klinken en niet als een studio album zoals dat tegenwoordig de gewoonte is. Er wordt vaak zoveel gesleuteld, gemixed en geremastered dat je nauwelijks nog kunt horen DAT het live is! Trouwens wat die zang betreft vind ik dat hier op dit album juist erg goed klinken in tegenstelling tot veel andere live opnames.

Best een goed live album, al had de kwaliteit iets beter gekund. Ik vind het wat vlakjes klinken. Ik heb deze beluisterd omdat ik ergens las dat in de studio 'het Joy Division geluid' verpest werd.

Live hadden ze inderdaad wel een andere sound. De gitaar klinkt rauwer en de drums klinken 'natuurlijker'. De sound is wat spontaner zeg maar. Ik vind het mooi klinken, al zorgt het er af en toe ook voor dat het wat meer opvalt dat deze mannen, met alle respect, geen grootse muzikanten waren.

Love Will Tear Us Apart is afgrijselijk, dat klinkt echt nergens naar. Verder kan ik geen enkel minpunt verzinnen. Disorder, Shadowplay, New Dawn Fades en Dead Souls vind ik de hoogtepunten. Mooie hoes trouwens.

Love will tear us apart klinkt hier belachelijk slecht.

Daar waar ik de originele nummers erg goed vind klinken, krijg ik hier gewoon hoofdpijn van de cheap-ass opnamen.

Ik heb deze cd afgelopen week binnengekregen Ik moet zeggen dat het toch stukken beter klinkt dan de mp3-versie (komt waarschijnlijk door de boxen). Love Will Tear Us Apart vind ik niet zo heel slecht klinken, oké, het is niet geweldig maar als je de bliepjes een beetje negeert klinkt het toch heel aardig. Een prachtige versie van New Dawn Fades en Day of the Lords. Deze cd is smullen, kan zich meten aan The Peel Sessions.

Ik zie deze cd (niet de LP) voor 195 dollar! op discogs staan, is hij ook echt zo zeldzaam?

Wat is er aan de hand met de Spotify versie, weet iemand dat? De tracklist wijkt af en de laatste nummers op die versie (14. Warsaw en 15. Colony) zijn onluisterbaar, zo slecht en overstuurd is het geluid.

Waanzinnig goed live album! Mijn platenboer was erbij in Eindhoven. Dit is zoals JD echt klonk volgens hem...hard en rommelig zoals het hoort. Het 'typische' Joy Division-geluid van Martin Hannett later op de albums blijft mooi en was zeker vernieuwend voor die tijd maar dit live-geluid heeft toch mijn voorkeur. Wat een emotie zeg, geweldig!

Mooi, in de Effenaar, vervelend was dat tijdens dat concert de Elvis bende mot kwam zoeken

Was jij ook een van de gelukkigen die erbij was Rudi? Te gek man! Moet een geweldig optreden zijn geweest. Staan een paar liedjes van op dit album; track 13 t/m 16

Tja thuisbasis , dat jaar ook nog Echo and the Bunnymen daar gezien.

Hannett heeft wel een dimensie toegevoegd aan JD; en het live-geluid was lang niet altijd ok.
Het dichtst dat je bij een goed live-geluid kunt komen is The Best of - Joy Division: Amazon.de: Musik kopen, niet om de eerste cd, zeg maar de verzamelaar, maar om cd twee, die bevat de live opnames van beide John Peel-sessies (8 tracks) + 2 tracks van een BBC-uitzending én een interview met Ian Curtis-opvallend hoe 'hoog' zijn stem en hoe timide hij klinkt in dat interview.

Die cd met The John Peel Sessions heb ik ook (Joy Division - The Complete BBC Recordings (2000) - MusicMeter.nl). Ja, inderdaad opvallend hoe 'hoog' zijn stem klonk terwijl hij zo laag kon zingen. John Peel Sessions zijn inderdaad ook erg mooi.

Net nog eens naar die prachtige Peel Sessions en naar dat korte interview geluisterd. Ian Curtis was er wel eerlijk over dat ze eigenlijk niet echt goed konden spelen, zeker niet in het begin. Dat was ook die typische punk-houding. Gewoon beginnen ook al kan je niks. Live waren ze in elk geval heel erg goed en dit album laat dat m.i. nog beter dan The Peel Sessions horen ondanks én dankzij de piepjes en valse noten. Dat ze volgens sommigen geen uitzonderlijk geweldige muzikanten waren doet er niet toe. Ze waren immers punk en werden postpunk en geen jazzmuzikanten! 'This is rock & roll man'. Hij is er tragisch genoeg gewoon letterlijk te vroeg uitgestapt. Vaak vraag ik me wel eens af hoe Joy Division nu geklonken zou hebben, in elk geval niet als New Order denk ik.