Cobalt - Gin (2009)

Black metal meets Primordial meets Tool. Interessante melange van stijlen met een strakke productie

Halllooooo, hoe vet kan metal zijn?!
Cobalt maakt met Gin hét verfrissendste metalalbum van 2009 (het kán gewoon niet beter).
Black Metal is het nauwelijks, buiten de krijszang op de helft van de nummers. Het is meer een eigen amalgaam van alle soorten metal die je kunt bedenken. Hmm, klinkt vreemd, en toch kan ik het niet anders omschrijven. Elk nummer is een lange trip van de bruutste riffs in een meeslepende compositie.
Een overweldigend goed album!

Verfrissend? Ik vind het nochtans behoorlijk smerig klinken .

Dit album vreet je op, in den beginne is het even wennen, maar daarna geen ontkomen meer aan!!

Het doet me veel te veel aan Tool denken, van die ellenlange saaie passages waar ik zowat in slaap val. Ik ben zowiezo niet zo'n fan van die Amerikaanse black metal varianten.

Ik mag die USBM wel. Het heeft toch vorm gegeven aan enkele interessante bands: Agalloch (hoewel ze niet meer echt black metal te noemen vallen), Wolves In The Throne Room, Cobalt, Panopticon, Absu...

Cobalt maakt eigenlijk een soort black metal die ook echt door en door 'Amerikaans' klinkt. Zelf vind ik dat de black metal op dit album duidelijk wel te horen is, maar het geheel wordt stevig aangevet met een opzwepende groove (die bij momenten aan het zwaaien en klappen van een lasso doet denken) en allerlei psychedelisch aandoende elementen die een sfeerzetting bewerkstelligen die aan de Amerikaanse 'Old West' doet denken. Dit gaat van Ennio Morricone-achtige melodieloopjes die een song op bepaalde momenten in- en uitleiden, indianengezangen (denk aan 'Pregnant Insect')...tot zelfs de 'chain gang song' waarmee het album eindigt. De cover waarop een jonge Hemingway staat afgebeeld en de naturalistische song titels versterken dit Amerikaanse 'Old West'-gevoel alleen maar meer.

Ondanks de speelduur van een klein uur verveelt het album voor mij nergens. De groovende black metal samengekoppeld aan een sfeerzetting die binnen het genre toch best wel uniek te noemen valt, maken dit tot een uitermate interessant album.