Armyfatique - The Initiation (2008)

Leuk album van een in potentie ijzersterk (Nederlands) producersduo. Imponerend is ook de gastenlijst.

Mr. Metaphor, Trife da God, C-Rayz Walz, Q-Unique, Vordul Mega, Karniege, King Magnetic; inderdaad niet de minste namen. Waar moet ik deze producers van kennen?

Dit zeggen ze zelf over die connecties in een e-mail:

Ben er na twee luisterbeurten nog niet echt van onder de indruk, simpelweg omdat ik de producties nog niet helemaal kan waarderen. Waar dat aan ligt vind ik moeilijk te zeggen, ze zijn vaak hard maar ik voel het gewoon niet. Jammer, want sommige MC's doen het echt heel goed; met name Bekay (nog niet eerder van gehoord) vind ik erg sterk, goede raps en een prachtige emotie. Ik begin met 2,5*, maar ga het vaker beluisteren om te kijken of het kwartje nog gaat vallen.

Die beats klinken inderdaad gelikt, maar verre van goed. Veel te veel overdreven accenten, alsof de producers denken ''Nou rappen we niet op ons eigen album, laten we dan de beats maar wat prominenter maken'', hetgeen totale afbreuk doet aan het album.

Dope ceedee, zeker voor Nederlandse begrippen. Zit wat mij betreft tussen Supercharger en Noah's Ark in kwa stijl. Doet me kwa opzet en sound een beetje denken aan het Dilated Peoples/Alchemist achtige kamp.
De ene mc is zowiezo doper dan de andere (wat soms denk ik ook een smaakkwestie is), maar die track met Bekay geeft me zowiezo kippevel. Een leuk gevarieerd "ouderwets" hiphop album van nlse bodem, vooral als je niet van de wat experimentelere dingen houdt zoals een Zo Moeilijk of Kubus.

Je ziet het steeds vaker: Nederlandse producers die, zonder op eigen bodem echt doorgebroken te zijn, werken met grote namen uit de Amerikaanse undergroundscene. Nicolay maakte een album met Little Brother-voorman Phonte zonder hem ooit ontmoet te hebben, Kid Sublime liet dit jaar op Rappin’ Blak blijken dat het met zijn connecties over de grens meer dan snor zit, en productieteam Godz Wrath leverde beats aan Killah Priest en Hell Razah. Nu zijn er LostSun en Krylon, samen Armyfatique, die blijk geven van een imposant netwerk: voor debuutalbum The Initation is de hulp ingeschakeld van onder meer Karniege, Vordul Mega, Trife Da God en C-Rayz Walz.

Bij opener Loud N Clear blijkt al ogenblikkelijk wat het producersduo onderscheidt van de meeste Nederlandse beatbakkers. De beats hebben internationale allure door de combinatie van geliktheid, vernieuwing en herkenbaarheid die erin doorklinkt. Op deze track horen we al deze facetten terugkomen in respectievelijk een pakkend pianoloopje, snerpend gitaarspel en sober drumspel. Aan Mr. Metaphor, die eerder dit jaar met Brooklyn Academy weinig potten kon breken, de klus om het karwei af te maken, wat hij overigens zeer verdienstelijk doet.

Vrijwel alle gastartiesten komen aardig voor de dag. Ze lijken gemotiveerd door het feit dat ze slechts één gastoptreden verzorgen, waarin ze dan ook extra veel bezieling leggen. Tekstueel staat het weliswaar veelal in het teken van wat voorspelbaar gepronk en weinig verheffende one-liners, maar een gretige MC is vaak al genoeg.

Daarom is het jammer dat Armyfatique soms zelf net teveel de hoofdrol opeist; de beats zijn hier en daar zo prominent dat ze het nummer overheersen en de rest wat ondersneeuwt. Ook handelt het producersduo niet altijd even verrassend: na een stuk of vijf bangers wordt er gas teruggenomen met rustiger (en soms zelfs inhoudelijk tamelijk serieuze) nummers, zoals Doesn’t Feel Good (met Bekay), waar zelfs een opgepitchde voice-sample aan te pas komt. Gelukkig verzandt de muziek nergens in sentimenteel gemijmer, en wanneer acts als C-Rayz Walz en Vordul Mega langskomen en verzorgde ondersteuning krijgen, weet je dat het niet meer fout kan gaan.

Dat gaat het dan ook zelden echt op The Initation. Armyfatique lijkt de regels van de internationale hiphop goed in de smiezen te hebben en levert producties die enerzijds krachtig en anderzijds gelikt zijn. Nederlandse hiphop wordt alsmaar groter en Armyfatique zet met dit album een stap naar een nieuw gebied. Het duo heeft zeker talent en levert een paar sterke beats af die dat onderstrepen. Daarnaast zijn de gastrappers over het algemeen overtuigend, hoewel sommige wat te neutraal zijn om echt te beklijven. Verder is het op den duur wat hinderlijk dat het duo soms geen genoegen neemt met een regisseursrol in het eigen toneelstuk, maar ook zelf op de voorgrond kruipt door extreem prominente en ietwat voorspelbare producties. Als daarna, geheel volgens de welbekende ongeschreven regels, weer een gevoelig moment komt tussen alle muzikale drukte, verlang je als luisteraar naar iets onverwachts. En hoewel Armyfatique aardig wat kan en zeker laat zien uit de voeten te kunnen met bekende ingrediënten, lijkt het duo op The Initation net te bang om écht onverwachts uit de hoek te komen.

Bron: Hiphopleeft

Deze mannen komen uit Hoogerheide wat bij mijn woonplaats hoort.. Eigenlijk moet ik dit dan wel checken.

Goede nederlandse producers en hele goede gastartiesten, Maar gelijk gehaald bij de lokale VelVet