Dub Colossus - In a Town Called Addis (2008)

Jamaica meets Ethiopiques! Als de hoes je aanspreekt, dan ben je verplicht tot aankoop. Want dit plaatje is de verpersoonlijking van zijn hoes. Nick Page alias Dubulah heeft een stel Ethiopische topmuzikanten verzameld om de spirituele link tussen Jamaica en Afrika in muziek te vereeuwigen. Misschien ben ik niet de aangewezen persoon om te beoordelen (want niet-Jamaicaan, niet-Afrikaan) maar Dubulah is in zijn missie geslaagd!

De kwelerige zang intrigeert. Al zou nu blijken dat ze over een zwangere vaatdoek zingt, wat maakt het uit? Het klinkt heerlijk over de stoempende dubby bas. Zoveel lagen dat je elke luisterbeurt wel weer iets nieuws, of iets ouds in een ander kader hoort. Donkere klanken, bluesy intermezzo's en dan heb ik het nog niet eens over de blazers gehad... Die maakten me in de Ethiopiques-serie al duchtig aan het spacen, op dit bedje van spirituele skank-dub-reggae doen ze het misschien nog wel beter.

Dit mag niet onbeluisterd blijven op MuMe.

Waanzinnig vette plaat. De post boven mij legt het eigenlijk al perfect uit. Lome dubs, zweverige zangmelodieën waar je niks van verstaat, prachtige blazers waar je - inderdaad - keihard op spacet. Echt een perfecte plaat om met waanzinnig heet weer in de tuin op te zetten. Compleet in trance de zomer tegemoet.

Met mijn voorganger: dit mag niet onbeluisterd blijven op MuMe.

Freaky album.