SubtractiveLAD - Where the Land Meets the Sky (2009)

Alweer een nieuwe Gaat snel zeg

Wow, 2009, fijn jaar, zeg!

Ik lees op de site van n5md dat de eerste 1000 exemplaren met een bonus cd komen met klassiek ambient volgens Subtractivelad. Dat kan mooi worden De samples klinken hier en daar een beetje post-rock ( ik houd m'n hart vast) maar veelal net als Apparatus. Ik ben benieuwd naar de eerste luisterbeurt!

Nou ken ik Appartus nog niet (wel al klaar voor gebruik hier), om die dus even buiten beschouwing te laten, maar het einde van No Man's Land leek al een beetje te voorspellen dat deze man meer de pure ambient richting opging. Hier is op het eerste nummer en nog ergens een kort moment na geen beat meer te vinden, en ik vind het magisch mooi. Mits je het perfect uitvoert, is ambient de mooiste muziekvorm op Aarde. Dit album is hier een heel prachtig voorbeeld van. Zonder twijfel de sterkste en meest sfeervolle release van mijn favoriete electriciën, en dan heb ik 'm pas één keer beluisterd.

Ik was helemaal niet bekend met het werk van SubtracktiveLAD, maar toen ik dit album in de 'kijk ook eens bij de andere advertenties van deze verkoper' link op marktplaats zag staan tussen fennesz, Tim Hecker en Jazkamer, ging ik het toch wel even checken. Inmiddels is de cd (de limited edition met een 2e ambient cd erbij) op weg naar mijn huis want het klinkt prima. Ik word er nog niet door weggeblazen, maar de combinatie tussen ambient en een vleugje rock en af en toe een leuke beat doen mijn oren wel spitsen. Eentje om diep in te gaan graven.

Het reguliere album vind ik maar 'mwa'. Het heeft zijn momenten, maar ik vind het behoorlijk doorsnee. De 2e cd, met de drie lange, klassiek georienteerde ambienttracks klinken al een stuk beter.