Jellyfish - Spilt Milk (1993)

De opvolger van één van de meest perfecte - en genegeerde - popplaten van de 90's, Bellybutton, doet kwalitief niets daarvoor onder. De toon is wel wat veranderd. Waar de voorganger bol stond van liedjes die onder de juiste omstandigheden allemaal hits hadden kunnen worden - in dit geval niet als belediging bedoeld - zo heeft déze cd een wat geraffineerder en vaak ook heavier geluid en zijn de liedjes wat minder direct catchy. Maar ook dit album is een feest van retro seventies pop/rock dat vooral met een goeie koptelefoon tot z'n recht komt. Pas dan word je echt ondergedompeld in de prachtig gemaakte soundscapes die sterke beelden oproepen. Maar ja, iedereen die voor die eerste cd is gevallen koopt deze ook gelijk, neem dat maar van me aan!

De kracht zit 'm in de eerste 6 nummers, maar wat voor een nummers! perfect gearrangeerd met koortjes die niet onderdoen voor die van Queen of the Beach boys. Ijzersterke songs (Joing a fanclub, New mistake, The Ghost of number one) , grappige teksten. (Sabrina, paste & Plato)

Wederom ben ik het volledig met axel33 eens.....wat enorm jammer is het dat dit zo onbekend is gebleven. Ik draai beide platen nog steeds regelmatig, want tijdloos.

Ik ben er nog niet uit met deze. De komposities lijken in de breedte net iets minder sterk dan op hun debuut en de arrangementen veelal net even te druk waarbij vooral de Queen-achtige koortjes een beetje te veel gebruikt worden. Helemaal in de grunge-herrie van All Is Forgiven zijn die koortjes eerder een storende faktor dan dat ze iets bijdragen tot het geheel.
Volgens de overlevering zijn Sturmer en Manning 2 jaar bezig geweest met de opnames en als dat verhaal klopt, is deze plaat een prachtig bewijs dat je gewoon niet te lang moet sleutelen aan je opnames........

Er staan natuurlijk toch weer prachtige pop-juweeltjes tussen: Joining A Fan Club, New Mistake, Bye Bye Bye, The Ghost At Number One en Too Much Too Little Too Late zijn allemaal breinklevers en met Russian Hill staat er dan ook nog "het mooste nummer wat 10cc nooit maakte" tussen, dus evengoed een ruime voldoende.

Wat blijkt ? Die koortjes wennen blijkbaar en het geheel heeft wat langer nodig om te kunnen grokken dan Bellybutton. Opgewaardeerd naar dezelfde ( 4* ) waardering als voornoemde album. Wat zonde dat de heren het na dit album voor gezien hielden ......

Favorite Album of all time up till NOW!
Kan niet eens begínnen aan een recensie...

Andy Sturmer maakt al heel lang muziek voor Disney en ik ontdekte zojuist dat hij vorig jaar een song heeft uitgebracht onder z'n eigen naam genaamd "Go Big". Het is de tune voor een Disney tekenfilmserie gebaseerd op Marvel's hit comic book Moon Girl and Devil Dinosaur. Hij zingt het zelf en het klinkt enorm als Jellyfish:

Andy Sturmer - Go Big